نقش معلم متوسطه اول در تقویت جرئت پرسشگری

جرئت پرسشگری به عنوان یکی از مولفه های اساسی یادگیری عمیق، تفکر انتقادی و مشارکت فعال دانش آموزان، در دوره متوسطه اول اهمیتی دوچندان می یابد؛ چراکه این دوره هم زمان با تحولات شناختی، هیجانی و اجتماعی دانش آموزان است. هدف پژوهش حاضر، تحلیل و تبیین نقش معلم متوسطه اول در تقویت جرئت پرسشگری دانش آموزان و شناسایی سازوکارهای آموزشی، ارتباطی و روان شناختی موثر در این فرآیند است.این مطالعه با رویکرد تحلیلی–توصیفی و مبتنی بر چارچوب های نظری یادگیری اجتماعی، خودتعیین گری و ایمنی روان شناختی، به بررسی ابعاد مختلف کنش معلم در کلاس درس می پردازد. یافته های پژوهش نشان می دهد که رفتارهای ارتباطی معلم، از جمله ایجاد فضای عاطفی امن، پذیرش خطا به عنوان بخشی طبیعی از یادگیری، تشویق پرسش های باز و پرهیز از قضاوت زودهنگام، نقش تعیین کننده ای در شکل گیری جرئت پرسشگری دارند. همچنین سبک تدریس مشارکتی، استفاده از راهبردهای پرسش محور، و الگوسازی معلم در طرح پرسش های اندیشمندانه، موجب کاهش اضطراب اجتماعی و افزایش اعتمادبه نفس شناختی دانش آموزان می شود.نتایج حاکی از آن است که معلمانی که به تفاوت های فردی احترام می گذارند و فرصت برابر برای ابراز سوال فراهم می کنند، زمینه ساز رشد تدریجی جرئت پرسشگری و تبدیل کلاس درس به محیطی یادگیرنده محور می شوند. در مقابل، فضای آموزشی مبتنی بر کنترل، ترس از اشتباه و تاکید افراطی بر پاسخ صحیح، مانعی جدی در برابر بروز کنجکاوی و پرسشگری فعال دانش آموزان محسوب می شود.در مجموع، این پژوهش نشان می دهد که نقش معلم متوسطه اول در تقویت جرئت پرسشگری، نقشی فراتر از انتقال محتواست و مستلزم برخورداری از شایستگی های حرفه ای، هیجانی–اجتماعی و نگرش حمایتی نسبت به یادگیری است. توجه به این مولفه ها می تواند پیامدهایی مثبت از جمله افزایش مشارکت تحصیلی، یادگیری معنادار و پرورش دانش آموزان پرسشگر و خودراهبر به همراه داشته باشد.