نقش هوش هیجانی معلم در ایجاد ارتباط موثر با دانش آموزان

کیفیت رابطه معلم و دانش آموز به عنوان یکی از موثرترین عوامل در موفقیت تحصیلی، انگیزش و بهزیستی روان شناختی دانش آموزان شناخته می شود. در این میان، هوش هیجانی معلم به عنوان مجموعه ای از توانمندی های درون فردی و بین فردی شامل خودآگاهی، خودمدیریتی، آگاهی اجتماعی و مدیریت روابط، نقش تعیین کننده ای در شکل گیری و تداوم یک ارتباط موثر و سازنده ایفا می کند. این مقاله با هدف تبیین نقش هوش هیجانی معلم در ایجاد ارتباط موثر با دانش آموزان، به بررسی مولفه های این هوش و سازوکارهای تاثیر آن بر تعاملات کلاسی می پردازد. یافته ها نشان می دهد معلمانی که از سطح بالاتری از هوش هیجانی برخوردارند، قادرند هیجانات خود را به طور سازنده مدیریت کنند، فضای کلاس ایمن و حمایت گری ایجاد نمایند، همدلی موثری از خود نشان دهند و تعارضات را به گونه ای مسالمت آمیز و آموزشی حل کنند. این توانمندی ها منجر به افزایش اعتماد، احساس تعلق و درگیری تحصیلی دانش آموزان می شود. همچنین، معلمان با هوش هیجانی بالا، با الگوسازی رفتاری، به پرورش مهارت های هیجانی-اجتماعی دانش آموزان نیز کمک شایانی می کنند. مقاله حاضر بر این نتیجه تاکید دارد که هوش هیجانی تنها یک ویژگی شخصیتی مطلوب نیست، بلکه یک صلاحیت حرفه ای حیاتی برای معلمان است و گنجاندن آموزش و تقویت آن در برنامه های تربیت و توسعه حرفه ای معلمان می تواند سرمایه گذاری موثری برای ارتقای کیفیت تعلیم و تربیت و بهبود جو روان شناختی مدارس باشد.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی معلم ، ارتباط موثر ، رابطه معلم-دانش آموز ، آگاهی اجتماعی ، خودمدیریتی ، همدلی ، جو کلاسی ، صلاحیت های حرفه ای معلم.