نقش زبان عربی در درک مفاهیم قرآن

قرآن کریم به زبان عربی مبین نازل شده است و این پیوند عمیق میان متن وحیانی و زبان عربی، مسئله ای بنیادین در حوزه علوم قرآنی و تفسیر به شمار می آید. مقاله حاضر با اتخاذ رویکردی کیفی و توصیفی، به تبیین نقش زبان عربی به مثابه کلید ورود به لایه های معنایی قرآن می پردازد. یافته های پژوهش نشان می دهد که درک مفاهیم قرآن بدون آشنایی با ساختارهای صرفی، نحوی، بلاغی (معانی، بیان و بدیع) و نیز واژگان و وجوه معنایی کلمات در زبان عربی، با محدودیت و خطا مواجه خواهد بود. این مقاله با تحلیل مولفه های زبانی و سبک شناختی، چگونگی تاثیر قواعد ادبیات عرب در رفع ابهام از آیات و کشف مقاصد الهی را بررسی می کند. نتیجه آنکه زبان عربی نه صرفا پوسته ای برای معانی، بلکه بستری زنده و پویا برای انتقال اعجاز بیانی قرآن است و تسلط بر آن، شرط اساسی برای دستیابی به تفسیری عمیق و اجتهادی محسوب می شود.