آموزش و پرورش می تواند در غالب یک سازمان متحول شود

وزارت آموزش و پرورش به عنوان مهمترین وزارتخانه هیئت دولت، متولی آموزش، تربیت و پرورش خلاقیت فکری کودکان و نوجوانان کشور در کنار تربیت معلم برای این مهم را بر عهده دارد. این دستگاه عریض و طویل به سبب گسترش جهات مختلف آموزش و تکنولوژی، در تربیت نسل های برآمده از فناورهای نوین دائما با چالش روبرو بوده است همزمانی ورود اینترنت و ماهواره با مبایل و شبکه های اجتماعی در جامعه اگرچه منجر به فاصله فیزیکی شده است ولی در عمل افکار و فرهنگ های اقوام و ملل مختلف را به هم نزدیک کرده است این نزدیکی و اختلاط منجر به اختلال سیستم آموزشی کشورها از جمله ایران شده است . به منظور رفع چالش های پیش رو اضافه کردن زیرمجموعه های مختلف براساس نیاز به دستگاه تعلیم و تربیت اجتناب ناپذیر است. اکنون این دستگاه به سازمانی پهن پیکر با حدود یک میلیون نیروی انسانی و حدود ۱۵میلیون دانش آموز تبدیل شده است و به جرات می توان گفت که به عنوان بزرگترین سندیکای کارفرمایی در خاورمیانه فعالیت می کند. این سازمان با این تفاسیر که گفته شد در تمامی دوران و دولت ها در کشورهای مختلف با مشکلات و معضلات خودش روبرو بوده است . کشورهای پیشرفته و تعدادی از کشورهای در حال توسعه که با برنامه مدون و زماندار دقیق و جزء به جزء آن را هدایت و مدیریت کرده اند از چالش کمتری برخوردار هستند. در پژوهش های دانشگاهی مختلف تایید شده است در کشورهایی که آموزش و پرورش در آنها از اولویت برخوردار و قوام بهتری دارد نسبت به ملل دیگر، آسیب های اجتماعی ، بزه و جرم های کمتری در سطح جامعه دارند. به همین سبب این دستگاه در تخصیص بودجه جایگاه ویژه دارد.تولید ناخالص داخلی (GDP)ویکی از شاخص های مهم اقتصادی است.ارزش مجموع کلیه کالاها و خدمات یک سیستم اقتصادی که در یک کشور تولید می شود را می گویند.میزان درصدی که از GDP هزینه آموزش و پرورش به عنوان رکن اساسی رفاه اجتماعی می گردد از اهمیت بسزایی برخوردار است. کشورهای در حال توسعه و همتراز با کشور ما بیش از ۵% درصد GPD را به دستگاه آموزش عمومی تخصیص می دهند. این در حالی است که بر اساس سند منتشره از مرکز پژوهش های مجلس این میزان در کشور ما کمتر از ۳.۲% با فاصله معنادار از میزان میانگین جهانی در رتبه ۱۱۲جهان می باشیم! درد این ماجرا آنجاست که افزایش GDPبه صورت سالانه نشان از قرار گرفتن بر مسیر توسعه می باشد این در حالی است که تحریم های ظالمانه غرب با سرکردگی آمریکا باعث انقباضی شدن بودجه های تخصیص یافته و به همین دلیل میزان GDP در سال ۱۳۸۶ مقدار ۴.۶% به میزان ۳.۵% در سال ۱۳۹۰ و ۳.۲% در سال ۱۴۰۳و۱۴۰۴ رسیده است این کاهش معنادار با افزایش میزان اعتبار مورد نیاز آموزش و پرورش در عصر جدید، علاوه بر آن که همخوانی ندارد بلکه در تضاد با آن بوده و بسان دو زبانه مخالف هم قاطبه برنامه های این وزارت خانه را قیچی کرده است . با نگاهی به میزان درصدGDPچند کشور مانند ( میزان درصد تولید ناخالص ملی اختصاص یافته به آموزش و پرورش ) آمریکا با ۵.۴% در رتبه ۲۰ و بریتانیا۵.۳% در رتبه ۳۴ و عربستان ۵.۱% در رتبه ۴۳ جهان قرار دارد. نکته قابل تامل آنجاست که از کل حجم اختصاص یافته بودجه به آموزش و پرورش به طور میانگین بیشتر از ۹۹.۵% هزینه امورات جاری مانند حقوق پرسنلی و عمرانی و ... می گردد چیزی کمتر از ۵% (نیم درصد) جهت کیفیت بخشی به همه برنامه های آموزشی می ماند!!؟ که واضح است با این مقدار، آموزش و پرورش نه تنها نمی تواند دچار تحولی در خور شایسته گردد بلکه در خیلی از فعالیت های روزمره خود درمانده است.