طراحی نوین محیط های آموزشی مبتنی بر فناوری و نقش آن در بهبود تعاملات آموزشی دانش آموزان

تحولات سریع فناوری های آموزشی، ساختار سنتی کلاس درس را با چالش های اساسی مواجه ساخته و ضرورت بازطراحی محیط های یادگیری را بیش از پیش نمایان کرده است. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش فناوری های آموزشی در بازطراحی کلاس درس و بهبود تعاملات آموزشی دانش آموزان است. این پژوهش با رویکرد توصیفی–تحلیلی و با بهره گیری از روش های پیمایشی و مشاهده ای انجام شده است. جامعه آماری پژوهش شامل دانش آموزان مقطع ……… بوده و داده ها از طریق پرسش نامه های استاندارد تعاملات آموزشی، مشاهده کلاسی و تحلیل فعالیت های یادگیری مبتنی بر فناوری گردآوری شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که به کارگیری هدفمند فناوری های آموزشی، از جمله ابزارهای دیجیتال تعاملی و محیط های یادگیری الکترونیکی، موجب افزایش مشارکت فعال دانش آموزان، بهبود ارتباط معلم–دانش آموز و دانش آموز–دانش آموز و ارتقای کیفیت فرآیند یاددهی–یادگیری می شود. نتایج این مطالعه بر ضرورت حرکت از الگوهای آموزشی سنتی به سوی طراحی محیط های یادگیری فناورانه و تعاملی تاکید دارد و می تواند راهنمایی کاربردی برای معلمان، طراحان آموزشی و سیاست گذاران نظام آموزشی در راستای بهبود کیفیت آموزش و یادگیری باشد.