هوش مصنوعی و بازآفرینی خلاقانه هنر تدریس اموزشی نوین

ظهور فناوری های نوین، به ویژه هوش مصنوعی (AI)، پارادایم های سنتی آموزش و پرورش را با چالش ها و فرصت های بی نظیری روبرو کرده است. این مقاله به بررسی نقش هوش مصنوعی در بازآفرینی هنر تدریس می پردازد و استدلال می کند که AI نه به عنوان جایگزین معلم، بلکه به عنوان یک کاتالیزور قدرتمند برای تقویت خلاقیت آموزشی و شخصی سازی یادگیری عمل می کند. با گذار از رویکرد «انتقال دانش» به «تسهیل یادگیری»، معلمان می توانند با بهره گیری از ابزارهای هوشمند، محیط های یادگیری پویا، تعاملی و مبتنی بر نیازهای فردی دانش آموزان خلق کنند. در این پژوهش، ضمن تحلیل مبانی نظری و کاربردهای عملی هوش مصنوعی در آموزش، به چالش های اخلاقی و زیرساختی در بستر نظام آموزشی ایران پرداخته شده است. نتایج نشان می دهد که تلفیق هوش انسانی و مصنوعی، افق های نوینی را در جهت عدالت آموزشی و شکوفایی استعدادها می گشاید.کلیدواژه ها: هوش مصنوعی، هنر تدریس، خلاقیت آموزشی، یادگیری شخصی سازی شده، تحول دیجیتال، تکنولوژی آموزشی، اخلاق در هوش مصنوعی.