یادگیری اجتماعی-عاطفی و رفتار کلاسی مثبت در دانش آموزان ابتدایی

در دهه های اخیر، صاحب نظران تعلیم و تربیت به این باور رسیده اند که موفقیت دانش آموزان در مدرسه و زندگی، تنها به توانایی های شناختی و نمرات تحصیلی محدود نمی شود. مهارت های اجتماعی-عاطفی، شامل توانایی شناسایی و مدیریت هیجانات، برقراری روابط سالم، همدلی با دیگران، تصمیم گیری مسئولانه، و حل مسئله اجتماعی، نقش تعیین کننده ای در سلامت روان، سازگاری اجتماعی و موفقیت تحصیلی دانش آموزان ایفا می کنند. دوره ابتدایی، به دلیل انعطاف پذیری بالای شخصیت کودکان و شکل گیری پایه های رفتارهای اجتماعی، بهترین زمان برای سرمایه گذاری بر روی پرورش این مهارت هاست. با این حال، نظام آموزشی سنتی با تاکید صرف بر پیشرفت تحصیلی، از این جنبه حیاتی تربیت غفلت کرده است.این پژوهش با رویکرد مروری و با بهره گیری از منابع کتابخانه ای معتبر، به تحلیل رابطه یادگیری اجتماعی-عاطفی و رفتار کلاسی مثبت در دانش آموزان دوره ابتدایی می پردازد. یافته ها نشان می دهد که یادگیری اجتماعی-عاطفی با پرورش پنج شایستگی شامل خودآگاهی، خودمدیریتی، آگاهی اجتماعی، مهارت های ارتباطی و تصمیم گیری مسئولانه، زمینه ساز شکل گیری رفتارهای کلاسی مثبت مانند همکاری، احترام به دیگران، مسئولیت پذیری، حل مسالمت آمیز تعارضات، و پیروی از قوانین می شود. دانش آموزانی که این مهارت ها را در خود پرورش داده اند، بهتر می توانند هیجانات خود را مدیریت کنند، با همسالان خود رابطه مثبت برقرار نمایند، در فعالیت های گروهی مشارکت موثر داشته باشند، و در مواجهه با چالش ها، به جای رفتارهای پرخاشگرانه یا انفعالی، راه حل های سازنده بیابند. این رفتارها، نه تنها جو کلاس را برای یادگیری مساعدتر می کنند، بلکه به رشد همه جانبه شخصیت دانش آموزان و آماده سازی آنان برای زندگی در جامعه نیز کمک می نمایند. یافته های این پژوهش، ضرورت گنجاندن برنامه های یادگیری اجتماعی-عاطفی در برنامه درسی دوره ابتدایی را آشکار می سازد.

کلیدواژه ها:

یادگیری اجتماعی-عاطفی ، رفتار کلاسی مثبت ، دانش آموزان ابتدایی.