نقش تعاملات گروهی در پیشرفت تحصیلی: تحلیل مزایای روش های مشارکتی در عملکرد تحصیلی

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 19

فایل این مقاله در 15 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

NHLECONF01_8166

تاریخ نمایه سازی: 1 اسفند 1404

چکیده مقاله:

روش های مشارکتی در آموزش، تعاملات گروهی را به ابزاری قدرتمند برای بهبود یادگیری تبدیل کرده اند. این رویکرد با تقسیم وظایف میان اعضا، هر دانش آموز را به مشارکت فعال ترغیب می کند و از طریق بحث های جمعی، درک عمیق تری از مفاهیم ایجاد می نماید. مطالعات نشان می دهند که دانش آموزان در گروه های مشارکتی، نمرات بالاتری در آزمون ها کسب می کنند و نرخ حفظ اطلاعات شان افزایش می یابد. این تعاملات نه تنها مهارت های شناختی مانند حل مسئله را تقویت می کنند، بلکه توانمندی های اجتماعی نظیر ارتباط موثر و مدیریت تعارض را نیز پرورش می دهند. در محیط های گروهی، حس تعلق به جمع انگیزه درونی را بالا برده و انفعال فردی را به همکاری پویا تبدیل می کند. چالش هایی مانند نابرابری مشارکت با طراحی نقش های مشخص برطرف می شوند و معلم به تسهیل گر تبدیل می گردد. تحقیقات اخیر حاکی از بهبود عملکرد در دروس پیچیده مانند ریاضیات و علوم است، جایی که همفکری جمعی خلاقیت را شکوفا می سازد. علاوه بر پیشرفت کمی، این روش ها مهارت های نرم مانند رهبری و مسئولیت پذیری را توسعه می دهند که برای موفقیت آکادمیک بلندمدت ضروری اند. تعاملات گروهی استرس انفرادی را کاهش داده و محیطی ایمن برای آزمون ایده ها فراهم می آورند. در نهایت، یادگیری مشارکتی دانش آموزان را برای دنیای واقعی آماده می کند، جایی که کار تیمی کلید موفقیت است. این رویکرد با تمرکز بر بازخورد مداوم، یادگیری پایدار را تضمین می کند و نرخ شکست تحصیلی را به حداقل می رساند. تحلیل ها نشان دهنده تاثیر مثبت بر کیفیت کلی آموزش است، به ویژه در کلاس های متنوع فرهنگی. روش های مشارکتی مانند پازل گروهی یا فکر-جفت-اشتراک اثربخشی خود را در مطالعات تجربی اثبات کرده اند. این تعاملات، یادگیری را از حالت منفعل به فعال دگرگون می سازند و خلاقیت فردی را در چارچوب گروهی تقویت می کنند. پیشرفت تحصیلی در این مدل، نتیجه هم افزایی دانش اعضا است که معجزه تعامل را به نمایش می گذارد. چالش های احتمالی مانند زمان بر بودن با برنامه ریزی دقیق مدیریت می شوند. در نهایت، تعاملات گروهی پلی به سوی آموزش قرن ۲۱ هستند که فردیت و جمع گرایی را متعادل می سازند. این روش ها نرخ ترک تحصیل را پایین آورده و رضایت دانش آموزان را افزایش می دهند. تحقیقات میدانی تایید می کنند که گروه های مشارکتی، عملکرد را تا ۳۰ درصد بهبود می بخشند. این رویکرد، آموزش را به تجربه ای لذت بخش و موثر تبدیل می کند. در خلاصه، نقش تعاملات گروهی در پیشرفت تحصیلی غیرقابل انکار است و مزایای روش های مشارکتی فراتر از کلاس درس گسترش می یابد.

نویسندگان

مسعود جهاندیده

کارشناسی ارشد تربیت بدنی، دانشگاه آزاد اسلامی سراوان، آموزگار

بشیر مسکان زهی کهن ملا

لیسانس مدیریت تربیت بدنی، دانشگاه سراوان، آموزگار

محمد امین باران زهی

لیسانس حسابداری، دانشگاه آزاد سراوان، آموزگار

محمد زید سپاهی سیب

کارشناسی ارشد آموزش زبان انگلیسی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی تهران، دبیر