نقش مربی پرورشی در تقویت مهارتهای زندگی اجتماعی دانش آموزان در مقطع ابتدایی

مهارت های زندگی اجتماعی از مولفه های اساسی رشد همه جانبه دانش آموزان در دوره ابتدایی به شمار می آیند و نقش مهمی در سازگاری اجتماعی، سلامت روان و موفقیت تحصیلی آنان دارند. در این میان، مربی پرورشی به عنوان یکی از ارکان تاثیرگذار نظام آموزشی، نقشی کلیدی در پرورش این مهارت ها ایفا می کند. هدف این مقاله، تبیین و تحلیل نقش مربی پرورشی در تقویت مهارت های زندگی اجتماعی دانش آموزان مقطع ابتدایی با رویکردی تربیتی، پیشگیرانه و رشد محور است.پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی–تحلیلی و بر پایه تحلیل مفهومی و تجربیات میدانی مربیان پرورشی انجام شده است. داده ها از طریق بررسی اسناد آموزشی، برنامه های پرورشی مدارس ابتدایی و تحلیل کیفی فعالیت های تربیتی–اجتماعی جمع آوری و تفسیر شدند. چارچوب نظری پژوهش بر مبنای دیدگاه های نوین تعلیم وتربیت، یادگیری اجتماعی و آموزش مهارت های زندگی شکل گرفته است.یافته ها نشان می دهد که مربی پرورشی با طراحی و اجرای فعالیت های هدفمند مانند بازی های گروهی، گفت وگوهای تربیتی، ایفای نقش، فعالیت های مشارکتی و آموزش غیرمستقیم ارزش های اجتماعی، نقش موثری در تقویت مهارت هایی نظیر ارتباط موثر، همکاری، مسئولیت پذیری، همدلی، حل تعارض و احترام به تفاوت های فردی در دانش آموزان ابتدایی دارد. همچنین نتایج حاکی از آن است که حضور فعال و آگاهانه مربی پرورشی در فضای مدرسه، موجب افزایش احساس تعلق اجتماعی، کاهش رفتارهای ناسازگارانه و ارتقای اعتمادبه نفس اجتماعی دانش آموزان می شود.بر اساس نتایج پژوهش، می توان نتیجه گرفت که مربی پرورشی نقشی فراتر از اجرای برنامه های فوق برنامه دارد و به عنوان تسهیل گر رشد اجتماعی و هیجانی دانش آموزان عمل می کند. تقویت مهارت های زندگی اجتماعی در دوره ابتدایی، در صورت هدایت صحیح مربی پرورشی، می تواند زمینه ساز شکل گیری شخصیت اجتماعی سالم و شهروندی مسئول در آینده شود. بنابراین، توانمندسازی مربیان پرورشی، بازنگری در برنامه های پرورشی و توجه نظام مند به آموزش مهارت های زندگی اجتماعی در مدارس ابتدایی، ضرورتی انکارناپذیر است.