رابطه بین فرسودگی شغلی معلمان و کیفیت تدریس: نقش واسطه ای حمایت سازمانی

این مقاله مروری به بررسی جامع رابطه پیچیده میان سه سازه کلیدی در محیط آموزشی، یعنی فرسودگی شغلی معلمان، کیفیت تدریس و نقش تعدیل کننده حمایت سازمانی می پردازد. فرسودگی شغلی به عنوان یک سندرم روانی-اجتماعی ناشی از استرس مزمن شغلی، تاثیرات مخربی بر عملکرد حرفه ای معلمان دارد که مستقیما با کاهش کیفیت تدریس ارتباط پیدا می کند. این پژوهش با تکیه بر ادبیات علمی موجود، استدلال می کند که حمایت سازمانی ادراک شده توسط معلمان، می تواند به عنوان یک بافر یا تعدیل کننده عمل کرده و شدت رابطه منفی بین فرسودگی شغلی و کیفیت تدریس را کاهش دهد. یافته های این مرور نشان می دهد که ارتقای درک معلمان از حمایت های اداری، فراهم آوری منابع حمایتی و ایجاد فرهنگ سازمانی مشارکتی، راهکارهایی حیاتی برای حفظ سلامت روانی معلمان و در نهایت، بهبود فرایند آموزش و یادگیری در کلاس های درس است.

کلیدواژه ها:

فرسودگی شغلی ، کیفیت تدریس ، حمایت سازمانی ، آموزش ، معلم.