نقش هوشمند سازی مدارس در بهبود کیفیت آموزش و کاهش افت تحصیلی

این پژوهش با هدف بررسی و تحلیل نقش هوشمندسازی مدارس در ارتقاء کیفیت آموزش و کاهش نرخ افت تحصیلی انجام شده است. در عصر دیجیتال کنونی، تحولات بنیادین در حوزه آموزش، استفاده از فناوری های نوین را به یک ضرورت تبدیل کرده است. هوشمندسازی مدارس، فراتر از تجهیز سخت افزاری، شامل بازتعریف فرآیندهای یاددهی–یادگیری، تغییر نقش معلمان و دانش آموزان، و بهره گیری از سیستم های مدیریتی پیشرفته است. افت تحصیلی به عنوان یک چالش مزمن در نظام های آموزشی، ریشه در عوامل متعددی دارد که فناوری های هوشمند می توانند با ارائه راهکارهای شخصی سازی شده و امکان رصد دقیق پیشرفت تحصیلی، بر آن ها تاثیر بگذارند. این مقاله با رویکرد مروری–تحلیلی، با استناد به ادبیات علمی گسترده و مطالعات پژوهشی متعدد در سطح ملی و بین المللی (مانند گزارش های یونسکو و سازمان همکاری های اقتصادی و توسعه)، به بررسی ابعاد مختلف این پدیده پرداخته است. یافته های پژوهش های پیشین نشان می دهد که پیاده سازی موفق هوشمندسازی، به ویژه زمانی که با توانمندسازی معلمان و تغییرات برنامه درسی همراه باشد، منجر به افزایش تعامل، بهبود نتایج یادگیری و کاهش ترک تحصیل می شود. این مطالعه بر اهمیت رویکردهای مبتنی بر شواهد و مدل های یکپارچه برای دستیابی به اهداف کیفی آموزش تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

هوشمندسازی مدارس ، فناوری آموزشی ، کیفیت آموزش ، افت تحصیلی ، آموزش دیجیتال