بررسی نقش مذهب در سواد و پیشرفت درسی دانش آموزان

تربیت حس مذهبی، هدایت کردن متربیان در راستای گرایش های فطری است و روش های ارائه مباحث دینی در این خصوص از اهمیت بالایی برخوردار است. تربیت امروزین اگرچه قدرت، ابزار و تکنیک دارد و بعضی به روش های علمی تغییر رفتار و متکی به آزمایش های روان شناختی اصلاح رفتار است اما قدرت درونی آن بسیار ضعیف است. آنچه مسلم است هیچ رفتاری بدون میل و اراده فرد تغییر پذیر نیست و هیچ تغییر رفتاری تا از درون ریشه نگیرد در بیرون ظاهر نمی شود. لازمه تغییر رفتار مستلزم عشق درونی نسبت به هدف رفتار است و علم کنونی تنها به درد عقل و هوش و به یاری تکنیک های ابزاری و شرطی سازی خواهان تغییر رفتار است، لذا توجه نداشتن به این امر و مجبور کردن متربیان برای انجام دادن و تقلید احکام الهی آن هم بدون عشق درونی فرد، کودکان و جوانان ما را دین گریز خواهد کرد، تربیت دینی ضامن سعادت فردی و اجتماعی افراد جامعه است که دو نهاد خانواده و مدرسه در ارائه آن نقش اساسی دارند.