بررسی تاثیر روش تدریس فعال بر یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی

هدف این پژوهش بررسی تاثیر روش تدریس فعال بر یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی مدارس شهرستان صحنه در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ بود. پژوهش به صورت نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون انجام شد و دو گروه آزمایش و کنترل به صورت تصادفی انتخاب شدند. گروه آزمایش تحت آموزش روش تدریس فعال قرار گرفت و گروه کنترل از روش سنتی معلم محور استفاده کرد. ابزار جمع آوری داده ها شامل آزمون عملکرد تحصیلی و پرسشنامه انگیزه و مشارکت دانش آموزان بود که اعتبار و پایایی آن ها با روش آلفای کرونباخ تایید شد. یافته ها نشان داد که دانش آموزان گروه آزمایش در پس آزمون، عملکرد تحصیلی بالاتر، انگیزه بیشتر و مشارکت فعال بیشتری نسبت به گروه کنترل داشتند. نتایج این پژوهش نشان می دهد که روش تدریس فعال می تواند مهارت های یادگیری، تفکر انتقادی، حل مسئله و همکاری گروهی دانش آموزان را بهبود بخشد و استفاده از این روش در کلاس های ابتدایی توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

یادگیری فعال ، تدریس فعال ، عملکرد تحصیلی ، انگیزه ، مشارکت دانش آموزان