بررسی سطوح مختلف اثرگذاری محیط های آموزشی بر افزایش یا کاهش یادگیری دانش آموزان

فناوری یک ابزار قدرتمندی است. شیفتگی بیش از حد در برابر این ابزار و یا حتی نفی آن به خاطر فراهم نبودن سایر امکانات یا حتی مسایل انگیزشی کاری نابجاست به نحوی که حاصلش عقب ماندن هر چه بیشتر کشورها در مقایسه با سایر کشورها و یا حتی کشورهای همسایه است.تجربه هر فرد در زندگی و مهارت هایی که کسب می کند، مربوط است به شرایط محیطی و محصول نیز تاثیر متقابل میان فرد و محیطی است که در آن زندگی می کند. فعالیت به عنوان عامل اصلی رشد و یادگیری دانش آموز، فرایندی است که در ارتباط با فضا و محیط دانش آموز، رشد او را موجب می شود.محیط می تواند به فرصتی ترغیبی در رفتار یادگیرنده بدل شود. از جمله ریشه های علاقه دانش آموز به یادگیری، به محیط آموزشی وابسته است. در صورت ناهماهنگ بودن محیط با انتظارات فرد، حس دافعه و نبود علاقه به یادگیری قوت می گیرد. با این همه، محیط یادگیری تنها به بخش فیزیکی محدود نیست و محیط های عاطفی، روانی و اجتماعی نیز در اثرگذاری بر حال یادگیری جایگاه مهمی دارند. از سوی دیگر، محیط الکترونیکی شکل تازه ای از پیرامون یادگیری را به تصویر آورده است. در این حالت، علاوه بر ابعاد روانی و اجتماعی یادگیری، فضای فیزیکی کلاس درس تغییرات ویژه خود را دارد که لازم است در توانمندی حرفه ای معلمان مورد توجه قرار گیرد.دسترسی آسان و انعطاف پذیر به اطلاعات مناسب از ویژگیهای اصلی فناوری اطلاعات و ارتباطات است. در صورتی می توان گفت آموزش دارای انعطاف است که یادگیرنده بتواند از میان تجربیات متنوعی که در اختیار او قرار دارد، دست به انتخاب بزند. دسترسی انعطاف پذیر سبب می شود دسترسی یادگیرنده به محتوا تسهیل شود و بتوان در هر لحظه هر مکان و با سرعت مناسب تجارب یادگیری را در اختیار یادگیرنده قرار داد. بنابراین یادگیری شکل فردی به خود می گیرد.

کلیدواژه ها:

محیط های آموزشی ، یادگیری ، دانش آموزان ، انگیزش ، محیط عاطفی ، محیط اجتماعی