نقش مدرسه و آموزش و پرورش در شناسایی مشکلات رفتاری و اجتماعی دانش آموزان

آموزش و پرورش یکی از نهادهای اصلی جامعه است که تعلیم و تربیت و ساختن انسان مطلوب و موثر را در جامعه به عهده دارد. برای پرورش افراد مطلوب ، نیاز به یک نظام آموزشی کار آمد است که اجزاء و عناصر آن اعم از مواد درسی ، دانش آموز ، معلم ، وسایل آموزشی ، فضا و غیره با یکدیگر ارتباط متقابل دارند تا اهداف مورد انتظار تحقق یابد . از طرف دیگر ، تدریس و آموزش از نظر ماهیت یک نظام ارتباطی متقابل است و مدرسه به سان گروه پویایی ، درصدد آماده کردن افراد برای ورود به جامعه در سطح بسیار گسترده تری است . کلاس درس نیز به عنوان یک گروه کوچک اجتماعی و کوچک ترین خرده سیستم اجتماعی در نظام آموزشی دارای خصوصیات و ویژگی های منحصر به فردی است که آن را از سایر سازمان ها و نهادهای اجتماعی متمایز می کند. این خرده سیستم به دنبال تحقق اهداف آموزشی تربیتی است. انسان در نتیجه فرایند اجتماعی شدن برخی از مهارت های ارتباط میان فردی را کسب می کند. اما سطح عملکرد او در این مهارت ها را می توان بهبود بخشید. در واقع بسیاری از مشکلات یادگیری و انتقال یادگیری ناشی از فقدان مهارت های شناختی و فراشناختی در افراد است و می توان با آموزش این مهارت بر بسیاری از این مشکلات فایق آمد و یادگیرندگان را در یادگیری بهتر وانتقال بیشتر یاری نمود.

کلیدواژه ها:

آموزش و پرورش ، مدرسه ، مشکلات رفتاری ، دانش آموزان