آموزش مادام العمر و هویت یادگیرنده بزرگسالان در جامعه معاصر

هدف تحقیق حاضر، تبیین آموزش مادام العمر و تحلیل نقش آن در شکل گیری هویت یادگیرنده بزرگسالان در جامعه معاصر بود. این پژوهش با رویکرد مروری انجام شد و از طریق بررسی و تحلیل نظام مند منابع علمی مرتبط با یادگیری مادام العمر، هویت یادگیرنده، یادگیری بزرگسالان و سوادهای عصر جدید، داده های مفهومی استخراج و تحلیل شد. یافته های تحقیق نشان داد که آموزش مادام العمر به عنوان فرایندی مستمر، با خودراه بری، انگیزش درونی و سوادهای نوین پیوند دارد و نقش مهمی در بازتعریف هویت فردی و اجتماعی بزرگسالان ایفا می کند. همچنین مشخص شد که نهادهای آموزشی، به ویژه مدرسه و آموزش عالی، در شکل گیری نگرش پایدار نسبت به یادگیری و تقویت هویت یادگیرنده مادام العمر نقش اساسی دارند. نتایج تحلیل ها حاکی از آن است که هویت یادگیرنده بزرگسالان در تعامل میان تجارب آموزشی پیشین، زمینه های فرهنگی و تحولات فناورانه شکل می گیرد و یادگیری مادام العمر بدون توجه به این بعد هویتی، پایداری لازم را نخواهد داشت. بر این اساس، توجه هم زمان به ابعاد شناختی، انگیزشی و فرهنگی یادگیری، برای تحقق آموزش مادام العمر در جامعه معاصر ضروری به نظر می رسد.

کلیدواژه ها:

آموزش مادام العمر ، هویت یادگیرنده ، یادگیری بزرگسالان ، جامعه معاصر