تحلیل و بررسی نقش مداخلات آموزشی برای تقویت خود مدیریتی و افزایش عملکرد تحصیلی در دانش آموزان

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 38

فایل این مقاله در 15 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

NHLECONF01_8128

تاریخ نمایه سازی: 1 اسفند 1404

چکیده مقاله:

مداخلات آموزشی برای تقویت خودمدیریتی دانش آموزان، به عنوان رویکردی هدفمند، نقش کلیدی در افزایش عملکرد تحصیلی ایفا می کنند. این مداخلات با تمرکز بر مهارت های تنظیم هیجان، مدیریت زمان و خودنظارتی، دانش آموز را قادر می سازند تا بر فرآیند یادگیری مسلط شود و از پراکندگی ذهنی بکاهد. برنامه های مبتنی بر خودتنظیمی، مانند آموزش راهبردهای هدف گذاری و خودارزیابی، انگیزه درونی را فعال کرده و وابستگی به هدایت خارجی را کاهش می دهند.آموزش های گروهی در قالب کارگاه های مدرسه ای، از طریق نقش آفرینی و تمرین های عملی، مهارت تصمیم گیری را نهادینه می کنند و استرس امتحان را مهار می نمایند. مداخلات شناختی-رفتاری، با تاکید بر شناسایی الگوهای فکری منفی، تاب آوری را افزایش داده و تمرکز بر وظایف تحصیلی را پایدار می سازد. برنامه های روزانه خودمدیریتی، نظیر ثبت پیشرفت و بازخورد شخصی، حس مسئولیت پذیری را تقویت کرده و نمرات را به طور معنادار ارتقا می بخشد.تکنیک های تنفس عمیق و ذهن آگاهی، به عنوان مداخلات کوتاه مدت، اضطراب را کنترل کرده و ظرفیت حافظه کاری را بهبود می بخشد. ادغام این برنامه ها در برنامه درسی، با استفاده از ابزارهای دیجیتال مانند اپلیکیشن های یادآور، یادگیری خودراهبر را تسهیل می کند. پژوهش های تجربی نشان می دهند که چنین مداخلاتی، به ویژه در سنین ابتدایی، خودکارآمدی را دوچندان کرده و افت تحصیلی را پیشگیری می نماید.مداخلات مبتنی بر الگوسازی معلمان، جایی که مربیان خودمدیریتی را می دهند، انتقال مهارت را تسریع می کند و اعتماد دانش آموز به توانایی هایش را بالا می برد. برنامه های پیگیری بلندمدت، با جلسات بازبینی ماهانه، پایداری تغییرات را تضمین کرده و عادت های مطالعاتی مثبت را تثبیت می نماید. این رویکردها نه تنها عملکرد را بهبود می بخشند، بلکه مهارت های زندگی فراتر از مدرسه را نیز پرورش می دهند.همکاری والدین در مداخلات خانگی، مانند تمرین های مشترک مدیریت زمان، اثربخشی را چند برابر می کند و پیوند خانواده-مدرسه را محکم تر می سازد. مداخلات تطبیقی برای دانش آموزان با نیازهای ویژه، با ساده سازی وظایف، فراگیری را تضمین می نماید. در نهایت، ارزیابی مداوم این برنامه ها از طریق آزمون های پیش و پس، اثربخشی را اثبات کرده و زمینه سیاست گذاری آموزشی را فراهم می آورد. این مداخلات، با ایجاد چرخه مثبت یادگیری، آینده ای موفق برای دانش آموزان رقم می زنند.

نویسندگان

حمیرا دهواری

لیسانس آموزش ابتدایی، دانشگاه آزاد سراوان، آموزگار

شهناز ملازهی کهن ملک

کارشناسی ارشد ادبیات عربی، دانشگاه آزاد واحد کاشمر، دبیر

انور برفروشان

لیسانس مهندسی فناوری اطلاعات، دانشگاه علمی کاربردی شهرستان سیب و سوران، آموزگار

محمد اسحاق واعظی

لیسانس فناوری اطلاعات، دانشگاه علمی کاربردی سوران، آموزگار