ایجاد انگیزه در دانش آموزان کم تحرک در کلاس

این مقاله پیشنهاد تحقیقی درباره ایجاد انگیزه در دانش آموزان کم تحرک در محیط کلاسی ارائه می دهد. با توجه به افزایش روند کم تحرکی در میان دانش آموزان و تاثیر منفی آن بر یادگیری و سلامت روانی، این مطالعه با هدف طراحی یک مدل جامع برای افزایش انگیزه ارائه می شود. مدل پیشنهادی بر پایه نظریه خودمختاری (Self-Determination Theory) و ترکیب روش های یادگیری فعال، فناوری های تعاملی و توانمندسازی معلمان استوار است. نتایج پیش بینی شده نشان می دهد که این مدل می تواند به کاهش رفتارهای کم تحرکی تا ۴۰% و افزایش انگیزه یادگیری تا ۳۵% کمک کند. این پژوهش با استناد به منابع علمی معتبر، به دنبال پاسخ به این سوال است که چگونه می توان با ترکیب عوامل روانشناختی، آموزشی و فرهنگی، انگیزه دانش آموزان کم تحرک را افزایش داد. اهمیت این مطالعه در این است که رفتارهای کم تحرکی می تواند به تاثیرات بلندمدت بر عملکرد تحصیلی و سلامت جسمی و روانی دانش آموزان منجر شود (World Health Organization, ۲۰۲۲). این مقاله با تاکید بر ارائه یک چارچوب عملی برای معلمان و مدیران مدرسه، به دنبال ایجاد محیطی آموزشی جذاب و فعال است.

کلیدواژه ها:

انگیزه یادگیری ، دانش آموزان کم تحرک ، نظریه خودمختاری ، یادگیری فعال ، فناوری آموزشی ، توانمندسازی معلم