نقش مشارکت والدین در تصمیم گیری های مدرسه و رشد تحصیلی فرزندان

پژوهش حاضر با هدف واکاوی نقش و کارکردهای مشارکت والدین در فرایندهای تصمیم گیری مدرسه و تاثیر آن بر رشد تحصیلی و همه جانبه فرزندان، به مثابه یکی از ارکان اساسی بهبود کیفیت نظام آموزشی و تحقق اهداف تربیتی در جوامع معاصر تدوین یافته است. در عصری که آموزش و پرورش به مثابه یک مسئولیت اجتماعی و فرایندی فراتر از دیوارهای مدرسه تلقی می گردد، تعامل سازنده و هدفمند میان خانه و مدرسه به یکی از مهمترین دغدغه های سیاست گذاران آموزشی، مدیران، معلمان و والدین تبدیل شده است. این مقاله که با روش توصیفی-تحلیلی و با بهره گیری گسترده از منابع کتابخانه ای و اسناد علمی معتبر بین المللی در حوزه روان شناسی تربیتی، جامعه شناسی آموزش، مدیریت مدرسه و مطالعات خانواده نگاشته شده، بر این باور است که مشارکت والدین، فراتر از حضور صرف در جلسات انجمن اولیا و مربیان یا کمک به امور مالی مدرسه، به مثابه یک رابطه تعاملی، دوسویه و توانمندساز، می تواند تاثیری عمیق و چندوجهی بر کیفیت تصمیم گیری های مدرسه، جو عاطفی و اجتماعی محیط یادگیری، و نهایتا بر انگیزه، نگرش، پیشرفت تحصیلی و رشد شخصیتی فرزندان بر جای نهد. یافته های تحقیق حاکی از آن است که مشارکت والدین در سطوح گوناگون (از مشارکت در تصمیم گیری های راهبردی تا مشارکت در فعالیت های کلاسی و حمایت از یادگیری در خانه) با پیامدهای مثبتی نظیر بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان، کاهش مشکلات رفتاری، افزایش انگیزه و نگرش مثبت به مدرسه، ارتقای مهارت های اجتماعی، و نیز افزایش اعتماد، رضایت و همکاری میان خانه و مدرسه همراه است. با وجود این، تحقق مشارکت اثربخش والدین با چالش های متعددی در سطوح فردی (نگرش ها، باورها و مهارت های والدین و معلمان)، سازمانی (فرهنگ و ساختار مدرسه) و فراسازمانی (سیاست ها و مقررات آموزشی) مواجه است که عبور از آنها مستلزم اتخاذ راهبردهایی جامع، زمینه نگر و مشارکتی است.

کلیدواژه ها:

مشارکت والدین ، تصمیم گیری های مدرسه ، رشد تحصیلی ، انجمن اولیا و مربیان ، تعامل خانه و مدرسه ، سرمایه اجتماعی ، پیشرفت تحصیلی