تحلیل تاثیرات فرهنگی ناشی از مهاجرت های درون شهری بر انسجام کلاس های درس و راهبردهای معلم برای ایجاد هویت های یکپارچه.

مهاجرت های درون شهری، به عنوان پدیده ای ناشی از تغییرات اقتصادی، نوسازی بافت های شهری و تحولات اجتماعی، تاثیرات عمیقی بر ساختار جمعیت شناختی و فرهنگی مدارس دارد. این پژوهش با هدف واکاوی پیامدهای فرهنگی جابه جایی دانش آموزان در سطح مناطق مختلف یک شهر بر انسجام اجتماعی کلاس های درس و شناسایی راهبردهای موثر معلمان برای مدیریت این تنوع و ایجاد هویت های یکپارچه انجام شده است. روش پژوهش، توصیفی-تحلیلی از نوع مرور سیستماتیک منابع کتابخانه ای است. یافته ها نشان می دهد که مهاجرت های درون شهری منجر به ورود «خرده فرهنگ های» متفاوت به اکوسیستم کلاس شده که می تواند موجب گسست در روابط همسالان، شوک فرهنگی پنهان و کاهش تعلق خاطر دانش آموز شود. این جابه جایی ها اغلب با تفاوت در «سرمایه فرهنگی» و «منش» (Habitus) همراه است که در صورت عدم مدیریت، به طرد اجتماعی می انجامد. راهبردهای شناسایی شده شامل «پداگوژی پاسخگو به فرهنگ»، «ایجاد فضای سوم» برای گفتگو، و استفاده از «روایت گری» جهت پیوند تجارب زیسته دانش آموزان است. نتیجه گیری حاکی از آن است که معلمان با ایفای نقش میانجی فرهنگی، می توانند تهدید بی ثباتی ناشی از جابه جایی را به فرصتی برای غنی سازی هویت جمعی کلاس تبدیل کنند.

کلیدواژه ها:

مهاجرت درون شهری ، انسجام کلاس درس ، هویت دانش آموزی ، سرمایه فرهنگی ، مدیریت کلاس ، پداگوژی انتقادی ، جابه جایی دانش آموز