تاثیر اضطراب زبانی بر عملکرد دانش آموزان در درس عربی

هدف اصلی این پژوهش، بررسی و تبیین تاثیر اضطراب زبانی به عنوان یکی از مهم ترین عوامل عاطفی بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان در درس زبان عربی است. زبان عربی به دلیل جایگاه ویژه دینی و فرهنگی در نظام آموزشی ایران و همچنین تفاوت های ساختاری با زبان فارسی، اغلب به عنوان درسی چالش برانگیز تلقی می شود که می تواند زمینه ساز بروز اضطراب در یادگیرندگان باشد. این مقاله با استفاده از روش پژوهش مروری-کتابخانه ای و تحلیل اسنادی، به بررسی مبانی نظری اضطراب زبان، مولفه های اصلی آن (شامل اضطراب ارتباطی، ترس از ارزیابی منفی و اضطراب امتحان) و پیشینه تحقیقاتی انجام شده در این زمینه در هر دو سطح ملی و بین المللی می پردازد. یافته های حاصل از مرور نظام مند ادبیات پژوهشی نشان می دهد که اضطراب زبانی دارای همبستگی منفی و معناداری با عملکرد دانش آموزان در تمامی مهارت های زبانی، به ویژه مهارت های تولیدی مانند صحبت کردن و نوشتن است. این اضطراب با اشغال ظرفیت حافظه فعال، منجر به کاهش منابع شناختی مورد نیاز برای پردازش زبان شده و در نتیجه، به افت تحصیلی، کاهش مشارکت کلاسی، و اجتناب از موقعیت های یادگیری منجر می شود. در نهایت، مقاله با جمع بندی یافته ها، به ارائه راهکارهای کاربردی و مبسوط برای معلمان، برنامه ریزان درسی و خود دانش آموزان جهت مدیریت و کاهش سطح اضطراب زبانی در کلاس های درس عربی می پردازد تا زمینه برای یادگیری موثرتر و عمیق تر این زبان فراهم گردد.

کلیدواژه ها:

اضطراب زبانی ، زبان عربی ، عملکرد تحصیلی ، یادگیری زبان دوم ، عوامل عاطفی ، راهبردهای کاهش اضطراب