نقش فناوری در تحول سیستم های آموزشی: از ابزار تا بازآفرینی یادگیری

فناوری های دیجیتال در دو دهه اخیر به یکی از مهم ترین نیروهای تحول آفرین در نظام های آموزشی تبدیل شده اند، اما شواهد بین المللی نشان می دهد که شکاف عمیقی میان گسترش فناوری و تحول واقعی آموزشی وجود دارد . این مقاله با رویکردی جامع به بررسی نقش فناوری در تحول سیستم های آموزشی می پردازد و نشان می دهد که فناوری زمانی می تواند به تحول منجر شود که در چارچوبی نظام مند، همسو با اهداف تربیتی و با توانمندسازی معلمان به کار گرفته شود. بر اساس گزارش OECD، فناوری هنوز عمدتا برای بازتولید شیوه های موجود به کار می رود، نه بازطراحی یادگیری . فناوری های کلیدی مانند هوش مصنوعی، اینترنت اشیا، واقعیت مجازی و افزوده، بلاک چین و پلتفرم های تطبیقی، هر یک ظرفیت های منحصربه فردی برای شخصی سازی یادگیری، ایجاد محیط های غوطه ور، و تضمین امنیت داده ها دارند . با این حال، چالش های جدی از جمله توهم یادگیری، نابرابری دیجیتال، فشار بر معلمان و ضعف حاکمیت داده ها، مسیر تحول را با دشواری مواجه ساخته اند . مقاله نتیجه می گیرد که تحول دیجیتال در آموزش یک پروژه فناورانه نیست، بلکه چالشی نظام مند برای بازطراحی ساختارهای آموزشی با محوریت معلم، حاکمیت داده و همسویی با اهداف تربیتی است .