بررسی روش های تقویت خلاقیت در آموزش ابتدایی

هدف این مقاله بررسی و تحلیل روش های موثر بر تقویت خلاقیت در دوره آموزش ابتدایی به عنوان یکی از اساسی ترین مقاطع تحصیلی در شکل گیری شخصیت کودکان است. این پژوهش با رویکرد توصیفی-تحلیلی و با بهره گیری از منابع کتابخانه ای و مطالعات پیشین در حوزه روانشناسی تربیتی و علوم تربیتی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که روش هایی نظیر بارش فکری، یادگیری مبتنی بر پروژه، قصه گویی خلاق، بازی های آموزشی و نقش آفرینی، تاثیر معناداری در پرورش تفکر واگرا و افزایش توانمندی های خلاقانه دانش آموزان دارند. همچنین عواملی مانند سبک تدریس معلم، جو عاطفی کلاس و مشارکت والدین در خانه، نقش تعیین کننده ای در شکوفایی یا سرکوب خلاقیت ایفا می کنند. خلاقیت یک مهارت اکتسابی است که در صورت فراهم بودن بستر مناسب در محیط آموزشی، قابل پرورش است. بنابراین ضروری است نظام آموزشی با تغییر رویکرد از حافظه محوری به سمت فراهم سازی فرصت های کاوشگری و تجربه اندوزی حرکت کند.

کلیدواژه ها:

خلاقیت ، آموزش ابتدایی ، تفکر واگرا ، روش های تدریس خلاق ، بارش فکری ، یادگیری