تحلیل نظری جایگاه برنامه درسی ریاضی در توسعه شایستگی های شناختی دانش آموزان متوسطه

برنامه درسی ریاضی در نظام آموزش متوسطه، نقشی فراتر از انتقال مفاهیم و مهارت های عددی دارد و می تواند به عنوان بستری برای توسعه شایستگی های شناختی دانش آموزان عمل کند. شایستگی های شناختی شامل مجموعه ای از توانایی های ذهنی مانند تفکر منطقی، استدلال، حل مسئله، تجزیه و تحلیل، و خلاقیت هستند که برای موفقیت در زندگی شخصی و اجتماعی ضروری می باشند. ماهیت انتزاعی و ساختاریافته ریاضیات، آن را به ابزاری منحصربه فرد برای پرورش این توانایی ها تبدیل کرده است، به شرط آنکه برنامه درسی با هدف توسعه شایستگی های شناختی طراحی و اجرا شود. در این میان، دوره متوسطه به دلیل همزمانی با رشد شناختی سریع نوجوانان و شکل گیری تفکر انتزاعی در آنان، اهمیت ویژه ای در بهره گیری از ظرفیت های آموزشی ریاضی دارد.تحلیل نظری جایگاه برنامه درسی ریاضی در توسعه شایستگی های شناختی، مستلزم بررسی ابعاد گوناگون این تاثیرگذاری از جمله اهداف، محتوا، روش های تدریس و ارزشیابی است. اهداف برنامه درسی ریاضی باید فراتر از کسب مهارت های محاسباتی، بر پرورش توانایی های تفکر سطح بالا متمرکز باشند. محتوای آموزشی نیز باید به گونه ای انتخاب و سازماندهی شود که دانش آموزان را با موقعیت های مسئله دار و چالش برانگیز مواجه کند. روش های تدریس فعال و مشارکتی که دانش آموز را در مرکز یادگیری قرار می دهند، و ارزشیابی هایی که فرآیند تفکر را به جای محصول نهایی می سنجند، از دیگر ارکان این تاثیرگذاری هستند. این مقاله با رویکردی تحلیلی-نظری، به بررسی چگونگی و ابعاد این نقش آفرینی برنامه درسی ریاضی می پردازد.

کلیدواژه ها:

برنامه درسی ریاضی ، شایستگی های شناختی ، دانش آموزان متوسطه