بررسی نقش برنامه های پرورشی مدارس در تقویت هویت دینی و ملی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش برنامه های پرورشی مدارس در تقویت هویت دینی و ملی دانش آموزان دوره متوسطه اول انجام شده است. روش تحقیق از نوع توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان پایه نهم شهرستان چابهار در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ به تعداد ۱۲۰۰ نفر بود که با استفاده از فرمول کوکران و روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای، ۲۹۱ نفر انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه محقق ساخته برنامه های پرورشی، پرسشنامه هویت دینی و پرسشنامه هویت ملی استفاده شد. روایی پرسشنامه ها با استفاده از نظر متخصصان تایید و پایایی آنها با روش آلفای کرونباخ به ترتیب ۸۸/۰، ۸۶/۰ و ۸۴/۰ محاسبه شد. داده ها با استفاده از آزمون های ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که بین برنامه های پرورشی (شامل فعالیت های قرآنی، جشن ها و مراسم مذهبی، اردوهای راهیان نور، مسابقات فرهنگی و هنری، و تشکل های دانش آموزی) با هویت دینی و هویت ملی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (۰۱/۰p<). نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که برنامه های پرورشی ۳۶ درصد از واریانس هویت دینی و ۳۱ درصد از واریانس هویت ملی را تبیین می کنند. همچنین، یافته ها نشان داد که فعالیت های قرآنی و مراسم مذهبی بیشترین نقش را در تقویت هویت دینی و اردوهای راهیان نور و مسابقات فرهنگی بیشترین نقش را در تقویت هویت ملی داشتند. بر اساس یافته های این پژوهش، می توان نتیجه گرفت که برنامه های پرورشی مدارس نقش موثری در تقویت هویت دینی و ملی دانش آموزان دارند و سرمایه گذاری بیشتر در این حوزه می تواند به تربیت نسلی متعهد و هویت مند منجر شود.

کلیدواژه ها:

برنامه های پرورشی ، هویت دینی ، هویت ملی ، دانش آموزان ، متوسطه اول.