نقش ارزشیابی توصیفی در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش ارزشیابی توصیفی در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شد. مسئله تحقیق، ناکافی بودن روش های سنتی ارزشیابی و تمرکز بر نمره محوری بود که موجب کاهش انگیزه و یادگیری پایدار دانش آموزان می شود. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعه منابع علمی، مقالات پژوهشی و گزارش های آموزشی بود. داده ها از طریق تحلیل محتوای پژوهش های مرتبط جمع آوری و تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که استفاده از ارزشیابی توصیفی موجب ارتقای یادگیری عمیق، افزایش انگیزه، ارتقای خودارزیابی و بازخورد موثر برای دانش آموزان می شود. این روش با توجه به تاکید بر فرآیند یادگیری و ارائه بازخورد مستمر، زمینه رشد علمی و مهارت های فردی دانش آموزان را فراهم می آورد و جایگزین موثری برای روش های سنتی نمره محور است.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی توصیفی ، پیشرفت تحصیلی ، یادگیری پایدار ، دانش آموزان ابتدایی ، بازخورد آموزشی