رابطه ی سبک های یادگیری با موفقیت تحصیلی در مقاطع مختلف تحصیلی

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 99

فایل این مقاله در 13 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CONFERPS01_3683

تاریخ نمایه سازی: 1 اسفند 1404

چکیده مقاله:

مطالعه رابطه ی میان سبک های یادگیری و موفقیت تحصیلی، عرصه ای است که در تقاطع روان شناسی تربیتی، علوم اعصاب شناختی و علم آموزش قرار گرفته و دهه هاست که توجه پژوهشگران را به خود معطوف ساخته است. این مقاله با رویکردی تحلیلی-انتقادی و با عبور از نگاه ساده انگارانه و علی مطلق، به بررسی رابطه ی پیچیده، چندسطحی و بافت مند میان ترجیحات شناختی افراد برای دریافت و پردازش اطلاعات (سبک یادگیری) با معیارهای عملکرد تحصیلی آنان در مقاطع مختلف—از دبستان تا دانشگاه—می پردازد. استدلال اصلی بر این مبناست که این رابطه، نه خطی و ثابت، بلکه پویا، تعاملی و تحت تاثیر شدید متغیرهای واسط و تعدیل گر است. متغیرهایی همچون خصوصیات شخصیتی، خودتنظیمی یادگیری، کیفیت محیط آموزشی، روش های تدریس غالب در هر مقطع، و حتی تعاریف متغیر موفقیت که از نمره محوری صرف در دوران مدرسه به سمت پژوهش محوری و مهارت اندوزی در دانشگاه تحول می یابد. با مرور نظام مند یافته های تجربی و نظری (از مدل های کلاسیک مانند VAK و کلب تا نظریه های جدیدتر مانند سبک های تفکر استرنبرگ)، این مقاله نشان می دهد که در حالی که هماهنگی میان سبک یادگیری دانش آموز و سبک تدریس معلم می تواند در کوتاه مدت به افزایش رضایت و کاهش تلاش شناختی بینجامد، آنچه در بلندمدت تضمین کننده موفقیت تحصیلی پایدار است، نه پیروی کورکورانه از یک سبک ترجیحی، بلکه توسعه «انعطاف شناختی» و تسلط بر «سبک های یادگیری چندوجهی» و به ویژه تقویت مهارت های فراشناختی است. به بیان دیگر، دانش آموز یا دانشجوی موفق، الزاما کسی نیست که تنها در یک کانال شناختی (مثلا دیداری) استعداد دارد، بلکه کسی است که می تواند با توجه به ماهیت تکلیف، الزامات زمینه و اهداف یادگیری، راهبردها و سبک های مناسب را به طور انعطاف پذیر به کار گیرد. این مقاله همچنین به چالش های روش شناختی مطالعه سبک های یادگیری، خطر برچسب زنی و جبرگرایی آموزشی، و نادیده گرفتن نقش کلیدی خودتنظیمی می پردازد و در پایان، راهکارهایی برای نظام آموزشی، معلمان و یادگیرندگان ارائه می دهد تا به جای تقویت تک سبکی، به پرورش «یادگیرندگان چابک شناختی» بینجامد که قادر به گشت وگذار اثربخش در قلمروهای متنوع دانش باشند

نویسندگان

زهره لهرابی پور

* نویسنده اول