برنامه نویسی و حل مسئله : توسعه مهارت های ریاضی در همه مقاطع تحصیلی

تحولات فناوری در دهه های اخیر، الگوهای یادگیری و آموزش را دگرگون ساخته و ضرورت بازنگری در شیوه های سنتی آموزش ریاضی را آشکار کرده است. یکی از رویکردهای نوین در این حوزه، بهره گیری از برنامه نویسی به عنوان ابزاری شناختی برای تقویت مهارت های حل مسئله و تفکر ریاضی است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش برنامه نویسی در توسعه مهارت های ریاضی دانش آموزان در مقاطع ابتدایی، متوسطه اول، متوسطه دوم و آموزش عالی انجام شده است. روش پژوهش از نوع ترکیبی (کیفی–کمی) بوده و جامعه آماری شامل ۴۸۰ دانش آموز و ۶۰ معلم در چهار مقطع تحصیلی است. ابزار گردآوری داده ها شامل آزمون های استاندارد مهارت ریاضی، پرسشنامه نگرش به حل مسئله و مصاحبه نیمه ساختاریافته بوده است. نتایج نشان داد آموزش مبتنی بر برنامه نویسی تاثیر معناداری بر بهبود مهارت های استدلال منطقی، تجزیه مسئله، مدل سازی ریاضی و انتقال یادگیری دارد (۰۵/۰>P). همچنین یافته های کیفی بیانگر افزایش خودکارآمدی شناختی و انگیزش تحصیلی دانش آموزان است. نتایج حاکی از آن است که برنامه نویسی نه تنها یک مهارت فنی، بلکه ابزاری ساختاری برای بازآرایی فرآیندهای ذهنی در یادگیری ریاضی محسوب می شود. بر اساس یافته ها، ادغام تدریجی آموزش کدنویسی در برنامه درسی ریاضی می تواند به شکل گیری نسلی از یادگیرندگان تحلیل گر، خلاق و مسئله محور منجر شود. واژگان کلیدی برنامه نویسی حل مسئله تفکرالگوریتمی آموزش ریاضی مدل سازی ریاضی یادگیری فعال مهارت های شناختی فناوری آموزشی تفکرمنطقی برنامه درسی نوین