برنامه ریزی آموزشی و پیشرفت تحصیلی و استعداد تحصیلی

برنامه ریزی آموزشی به عنوان یکی از ارکان اساسی نظام های تعلیم و تربیت، نقش تعیین کننده ای در کیفیت پیشرفت تحصیلی و شکوفایی استعدادهای دانش آموزان ایفا می کند. این مقاله با رویکردی تحلیلی-توصیفی به بررسی رابطه میان برنامه ریزی آموزشی، پیشرفت تحصیلی و استعداد تحصیلی می پردازد. یافته های پژوهش نشان می دهد که طراحی بهینه برنامه های درسی، متناسب با ویژگی های شناختی و رشدی دانش آموزان، می تواند تا ۴۵ درصد از واریانس پیشرفت تحصیلی را تبیین کند. همچنین توانایی برنامه ریزی فردی دانش آموزان، فارغ از بهره هوشی، پیش بین کننده معناداری برای موفقیت تحصیلی آنان محسوب می شود (کوهن و همکاران، ۱۹۹۵). بررسی نظام های آموزشی موفق حاکی از آن است که برنامه ریزی آموزشی اثربخش باید بر شناسایی و پرورش استعدادهای متنوع، انعطاف پذیری در طراحی برنامه ها و توجه به تفاوت های فردی استوار باشد. نتایج این پژوهش می تواند برای سیاست گذاران آموزشی، مدیران مدارس و معلمان در طراحی و اجرای برنامه های درسی کارآمد مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی آموزشی ، پیشرفت تحصیلی ، استعداد تحصیلی