تاثیر هوش مصنوعی به عنوان “ابر دوست” در یادگیری پایه های ابتدایی (شخصی سازی آموزش)

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 10

فایل این مقاله در 21 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

RVCONF06_1946

تاریخ نمایه سازی: 1 اسفند 1404

چکیده مقاله:

در سال های اخیر، هوش مصنوعی به ویژه در قالب «ابر دوست آموزشی» یا دستیار هوشمند، به عنوان یکی از مهم ترین ابزارهای حمایت از یادگیری فردی در پایه های ابتدایی مطرح شده است. این فناوری می تواند به صورت فعال در فرایند یادگیری کودکان دخالت کند و نقش همراه، راهنما و انگیزه دهنده را بر عهده گیرد؛ چیزی شبیه یک دوست مجازی که شناختی عمیق از توانایی ها و نیازهای هر دانش آموز دارد. در نظام های آموزشی سنتی، تفاوت های فردی میان دانش آموزان اغلب نادیده گرفته می شود، اما هوش مصنوعی قادر است مسیر یادگیری را برای هر کودک به طور جداگانه تنظیم کند. با تحلیل الگوهای رفتاری، سرعت پاسخگویی، و علاقه مندی های دانش آموزان، این سیستم ها برنامه های آموزشی را شخصی سازی می کنند؛ بدین ترتیب کودکان نه فقط در سطح دانشی، بلکه از نظر هیجانی و انگیزشی نیز مورد حمایت قرار می گیرند. افزون بر این، مفهوم «ابر دوست» در آموزش به کودکان کمک می کند تا احساس امنیت، تعامل و اعتماد بیشتری در فرایند یادگیری داشته باشند. ارتباط عاطفی بین کودک و دستیار هوش مصنوعی باعث کاهش اضطراب های آموزشی و افزایش تمایل به مشارکت در فعالیت های یادگیری می شود. این رابطه انسان محور و در عین حال فناورانه می تواند جای خالی معلم یا والد را در برخی موقعیت ها تا حدی پر کند. هوش مصنوعی همچنین بستری فراهم می سازد تا معلمان و والدین از اطلاعات تحلیلی دقیق تری برای بهبود وضعیت یادگیری کودکان استفاده کنند. سیستم های هوشمند می توانند لحظات ضعف یا افت تمرکز را شناسایی کرده و پیشنهاد های فوری برای تغییر روش آموزشی یا افزایش تعامل ارائه دهند. بنابراین نقش آن نه فقط در آموزش، بلکه در سنجش و اصلاح مداوم فرایند یادگیری نیز پررنگ است. روش پژوهش: این پژوهش به روش کتابخانه ای و با شیوه توصیفی-تحلیلی انجام شده است. یافته ها؛ نشان می دهند که استفاده از هوش مصنوعی در قالب یک “ابر دوست” سبب افزایش میزان درک مفاهیم پایه، بهبود انگیزه تحصیلی و ارتقای تعاملات یادگیری در دانش آموزان ابتدایی می شود. کودکان به کمک این فناوری یادگیری را به عنوان تجربه ای شخصی، سرگرم کننده و عاطفی درک می کنند، و نظام های آموزشی می توانند با تکیه بر آن به سمت آموزش های انطباقی، فراگیر و انسانی تر حرکت کنند.

نویسندگان

زینب دغاغله

آموزگار پایه دوم دبیرستان علامه امینی۱، ناحیه ۴ آموزش و پرورش اهواز

میترا مطراوی

آموزگار پایه دوم دبیرستان علامه امینی۱، ناحیه ۴ آموزش و پرورش اهواز