تاثیر ارتباط صمیمانه معلم و والدین بر پیشرفت تحصیلی و تربیتی دانش آموزان ابتدایی

ارتباط صمیمانه و موثر بین معلم و والدین یکی از عوامل کلیدی در پیشرفت تحصیلی و تربیتی دانش آموزان ابتدایی به شمار می رود. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر تعامل نزدیک و مثبت معلم و والدین بر عملکرد تحصیلی و رفتارهای اجتماعی تربیتی دانش آموزان انجام شد. این مطالعه بر اساس داده های جمع آوری شده از طریق پرسشنامه های استاندارد و مشاهدات کلاس درس و مصاحبه های ساختاریافته با والدین و معلمان، میزان کیفیت ارتباط، مشارکت والدین در فعالیت های آموزشی، و تاثیر آن بر انگیزه یادگیری و انضباط دانش آموزان را مورد ارزیابی قرار داد. یافته ها نشان داد که ارتباط صمیمانه و مستمر معلم و والدین، منجر به افزایش مشارکت والدین در فرآیند یاددهی یادگیری، ارتقای انگیزه تحصیلی، کاهش مشکلات رفتاری، و تقویت مهارت های اجتماعی دانش آموزان می شود. همچنین، تعامل موثر والدین و معلمان، فضای آموزشی مثبت و حمایتگرانه ای ایجاد می کند که توانایی دانش آموزان در دستیابی به اهداف تحصیلی و تربیتی را به شکل قابل توجهی ارتقاء می دهد. این نتایج تاکید می کند که برقراری ارتباط حرفه ای و صمیمانه با والدین باید به عنوان یک استراتژی اساسی در برنامه ریزی های آموزشی مدارس ابتدایی مدنظر قرار گیرد تا زمینه رشد همه جانبه دانش آموزان فراهم شود.

کلیدواژه ها:

ارتباط معلم و والدین ، پیشرفت تحصیلی ، تربیت دانش آموزان ، مشارکت والدین ، انگیزه یادگیری ، مهارت های اجتماعی