نقش ویژگی های روانی–رفتاری دانش آموزان در کیفیت تعامل خانه و مدرسه: بررسی مسئولیت پذیری، امنیت عاطفی و سبک های ارتباطی

تعامل میان خانه و مدرسه یکی از مهم ترین عوامل در موفقیت تحصیلی، رشد اجتماعی و سلامت روان دانش آموزان محسوب می شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش ویژگی های روانی–رفتاری دانش آموزان شامل مسئولیت پذیری، امنیت عاطفی و سبک های ارتباطی در کیفیت تعامل خانه و مدرسه انجام شد. روش پژوهش توصیفی–همبستگی بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان دبستانی شهر اصفهان در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ و یکی از والدین آنان بود که از میان آنان ۲۵۶ نفر به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه مسئولیت پذیری، امنیت عاطفی، سبک های ارتباطی و مقیاس تعامل خانه و مدرسه بود. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه تحلیل شد. نتایج نشان داد مسئولیت پذیری، امنیت عاطفی و سبک های ارتباطی به طور معناداری کیفیت تعامل خانه و مدرسه را پیش بینی می کنند. یافته ها نشان می دهد توجه به رشد مهارت های روانی–اجتماعی دانش آموزان می تواند موجب ارتقای تعامل میان خانواده و مدرسه و بهبود پیامدهای آموزشی شود.

کلیدواژه ها:

تعامل خانه و مدرسه ، مسئولیت پذیری ، امنیت عاطفی ، سبک های ارتباطی ، مشارکت والدین