مدل یابی پیش بینی رابطه والد–معلم بر اساس مسئولیت پذیری، امنیت عاطفی و سبک های ارتباطی دانش آموزان دبستانی

هدف پژوهش حاضر مدل یابی پیش بینی رابطه والد–معلم بر اساس مسئولیت پذیری، امنیت عاطفی و سبک های ارتباطی دانش آموزان دبستانی بود. این پژوهش از نوع توصیفی–همبستگی و مبتنی بر تحلیل رگرسیون چندگانه انجام شد. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان دبستانی شهر اصفهان در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ و یکی از والدین آنان بود که از میان آنان ۲۵۶ نفر به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزارها شامل پرسشنامه مسئولیت پذیری، امنیت عاطفی، سبک های ارتباطی و رابطه والد–معلم بودند. داده ها با استفاده از همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شد. یافته ها نشان داد مسئولیت پذیری، امنیت عاطفی و سبک ارتباطی قاطعانه به طور معناداری رابطه والد–معلم را پیش بینی می کنند. نتایج نشان می دهد ویژگی های روانی–رفتاری دانش آموزان نقش مهمی در کیفیت تعامل خانه و مدرسه دارند.

کلیدواژه ها:

رابطه والد–معلم ، مسئولیت پذیری ، امنیت عاطفی ، سبک های ارتباطی ، دانش آموز ابتدایی ، مدل پیش بینی