نقش فعالیت های فوق برنامه در افزایش شادکامی در محیط های آموزشی
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 46
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
EPCS04_15888
تاریخ نمایه سازی: 1 اسفند 1404
چکیده مقاله:
دنیای امروز با شتابی فزاینده در حال تغییر است و نظام های آموزشی نیز ناگزیر از همگامی با این تحولات می باشند در این میان توجه به ابعاد عاطفی و روانی دانش آموزان به ویژه مقوله شادکامی به عنوان عاملی حیاتی در تضمین سلامت روان و ارتقای کیفیت یادگیری مورد تاکید قرار گرفته است شادکامی صرفا به معنای تجربه لحظه ای لذت نیست بلکه حالتی پایدار از رضایت و نشاط درونی است که بر انگیزش روابط بین فردی و حتی عملکرد تحصیلی تاثیر می گذارد با این حال متاسفانه فشار ناشی از حجم انبوه دروس انتظارات بالای تحصیلی و فضای رقابتی حاکم بر بسیاری از محیط های آموزشی به تدریج این شادابی و نشاط را تحت الشعاع قرار داده و گاه فضای مدرسه را به محیطی مملو از استرس و کسالت تبدیل می کند این وضعیت نه تنها می تواند به کاهش بهره وری آموزشی بینجامد بلکه پیامدهای نگران کننده ای مانند فرسودگی تحصیلی بی حوصلگی و حتی افسردگی را در پی دارد از این رو ضرورت طراحی و اجرای برنامه های مداخله ای موثر و همه جانبه برای تزریق دوباره شادی و نشاط به کالبد محیط های آموزشی احساس می شود در این مسیر فعالیت های فوق برنامه به عنوان مکمل ضروری برنامه درسی رسمی نقشی کلیدی و انکارناپذیر ایفا می کنند این فعالیت ها که در قالب گروه های هنری ورزشی علمی و اجتماعی طراحی و اجرا می شوند بستری منعطف و جذاب را برای دانش آموزان فراهم می آورند تا فارغ از فشار نمره و ارزیابی های رسمی استعدادهای خود را کشف کرده روابط اجتماعی مثبت و سازنده ای را تجربه نمایند و احساس کارآمدی و تعلق خاطر بیشتری به مدرسه پیدا کنند حضور در چنین فضاهایی امکان بروز خلاقیت تقویت کار گروهی و تجربه موفقیت در عرصه های غیردرسی را فراهم ساخته و به افزایش اعتماد به نفس و حس شادکامی کمک شایانی می کند بنابراین با طراحی هوشمندانه و اجرای نظام مند فعالیت های فوق برنامه که مبتنی بر علایق و نیازهای واقعی دانش آموزان باشد می توان گامی اساسی در جهت خلق محیط های آموزشی پویا شاد و انگیزه بخش برداشت محیطی که در آن دانش آموز نه تناره برای یادگیری عمیق تر آماده می شود بلکه به عنوان فردی شاد و سالم مراحل رشد و تکامل خود را طی می نماید این امر لزوم بازنگری در اولویت های برنامه ریزی آموزشی و تخصیص منابع لازم به این بخش حیاتی را بیش از پیش آشکار می سازد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
احمدعلی نظری
کارشناسی تربیت بدنی و علوم ورزشی
کبری اله بخش
کارشناسی ادبیات فارسی
مریم عابدپور
کارشناسی آموزش ابتدایی
فاطمه بهاری
کارشناسی آموزش ابتدایی