واکاوی موانع به کارگیری رویکرد آموزش چندفرهنگی در مدارس مناطق مرزی ایران

هدف این مقاله، واکاوی عمیق و نظام مند موانع و چالش های پیش روی به کارگیری رویکرد آموزش چندفرهنگی در مدارس مناطق مرزی ایران است. مناطق مرزی ایران به دلیل ویژگی های منحصربه فرد جغرافیایی، اجتماعی و جمعیتی، از تنوع قومی، زبانی و فرهنگی بالایی برخوردارند. با وجود تاکید اسناد بالادستی آموزشی بر توجه به تنوع فرهنگی، به نظر می رسد پیاده سازی عملی رویکرد چندفرهنگی در مدارس این مناطق با موانع ساختاری، نیروی انسانی، محتوایی و فرهنگی-اجتماعی مواجه است. این مقاله با روشی توصیفی-تحلیلی و با مرور اسناد و پیشینه پژوهش، به شناسایی و تحلیل این موانع در چهار سطح کلان، میانی، خرد و محتوایی می پردازد. یافته ها نشان می دهند موانعی مانند نبود چارچوب سیاستی منسجم و برنامه عملیاتی مشخص، کمبود نیروی انسانی آموزش دیده و دارای حساسیت فرهنگی، محتوای آموزشی یکسان ساز و عدم تناسب با بافت محلی، ذهنیت های تک فرهنگی حاکم بر جامعه محلی و حتی خانواده ها، و ملاحظات امنیتی-مرزی، مهم ترین چالش های پیش روی نهادینه سازی آموزش چندفرهنگی در این مناطق هستند. این مقاله در پایان، بر لزوم نگاهی واقع بینانه و همه جانبه به این موانع، به عنوان پیش شرط طراحی هرگونه برنامه اصلاحی و اثربخش تاکید می ورزد.

کلیدواژه ها:

آموزش چندفرهنگی ، مناطق مرزی ایران ، تنوع فرهنگی ، موانع اجرایی ، برنامه درسی ، مدارس ، سیاست آموزشی