بررسی کاربرد و تاثیر رنگ در ادبیات فارسی

شعر به عنوان یک سیستم پیچیده، از عناصر گوناگونی برای تحقق فرآیند تکوین خود بهره می گیرد. این عناصر، از جمله سطر آغازین “هدیه ی خدایان”، به منظور ایجاد پیوند با هسته ی درونی و در نهایت، فراخوانی کائنات به این شدن و پیوستن، به کار گرفته می شوند. در این میان، روابط متقابل حوزه های مختلف، تعاملات و چالش ها نمود پیدا می کنند که تحلیل عمیق تر و بنیادین تر، میزان نزدیکی و هم افزایی این حوزه ها را آشکار می سازد.این پژوهش با تمرکز بر عملکرد، بروز و نمود رنگ در تصاویر و تعاملات آن با سایر عناصر، به بررسی نقش رنگ در شعر می پردازد. در این راستا، از نظریه های روان شناسی و اساطیری به شیوه ای محدود بهره گرفته شده است، زیرا کاربرد اصلی تحلیل رنگ در روان شناسی، در حوزه ی بالینی و درمان بیماران روانی-پریشی است. هدف این پژوهش، بررسی رنگ در متون خلاقانه و با سازوکارهای خاص خود است. به بیان دیگر، برخلاف کاربرد بالینی رنگ در روان شناسی، این پژوهش به دنبال درک معنا و تاثیر رنگ به عنوان یک عنصر زیبایی شناختی و نمادین در شعر است.این پژوهش با بهره گیری از رویکردی کیفی و تحلیل محتوا، تلاش می کند تا ضمن بررسی چگونگی استفاده از رنگ در شعر، به درک عمیق تری از نقش آن در شکل دهی به معنا، ایجاد فضای ذهنی و انتقال مفاهیم بپردازد. یافته های این پژوهش می تواند به درک بهتر زیبایی شناسی شعر و شناخت تاثیر رنگ در تجربه زیبایی شناختی خواننده کمک کند.

کلیدواژه ها:

رنگ ، ادبیات ، رنگ ، شعر ، روان شناسی رنگ ، اساطیر ، تحلیل محتوا ، زیبایی شناسی ،