راهکارهای دیجیتال برای خودتنظیمی هیجانی در دانش آموزان ADHD

مسئله: اختلال کم توجهی/بیش فعالی (ADHD) به طور فزاینده ای در میان دانش آموزان شایع است و چالش های قابل توجهی را در حوزه خودتنظیمی هیجانی برای این گروه ایجاد می کند. دشواری در مدیریت هیجانات، برقراری روابط اجتماعی، و موفقیت تحصیلی، پیامدهای منفی بلندمدتی را به همراه دارد. روش های سنتی مداخله، اغلب با محدودیت هایی در دسترس پذیری، جذابیت و انطباق پذیری مواجه هستند.هدف: این پژوهش به بررسی جامع راهکارهای دیجیتال نوظهور برای بهبود خودتنظیمی هیجانی در دانش آموزان دارای ADHD می پردازد. هدف اصلی، تبیین اثربخشی، کاربردها و چالش های بالقوه این ابزارها در محیط آموزشی و حمایتی است.روش: پژوهش حاضر با رویکردی توصیفی-تحلیلی و با اتکا به مرور نظام مند مطالعات پیشین و چارچوب های نظری مرتبط، انجام شده است. تحلیل داده ها بر مبنای یافته های پژوهش های علمی معتبر در حوزه فناوری های آموزشی، روانشناسی بالینی و علوم تربیتی صورت گرفته است.یافته ها: نتایج حاصل از مرور مطالعات نشان می دهد که اپلیکیشن های موبایل، بازی های جدی (Serious Games)، ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی، و سیستم های بازخورد دیجیتال، پتانسیل بالایی در کمک به دانش آموزان ADHD برای درک، بیان و مدیریت هیجانات خود دارند. این راهکارها با ارائه تمرین های هدفمند، بازخوردهای فوری و شخصی سازی شده، و ایجاد محیط های جذاب و تعاملی، به تقویت مهارت های خودتنظیمی هیجانی کمک می کنند.نتیجه گیری: فناوری های دیجیتال، ابزاری قدرتمند و امیدوارکننده برای ارتقای خودتنظیمی هیجانی در دانش آموزان ADHD محسوب می شوند. با این حال، اثربخشی این راهکارها نیازمند طراحی دقیق، انطباق با نیازهای فردی، و ادغام موثر در برنامه های آموزشی و حمایتی است.

کلیدواژه ها:

اختلال کم توجهی/بیش فعالی (ADHD) ، خودتنظیمی هیجانی ، فناوری های دیجیتال ، آموزش مبتنی بر فناوری ، دانش آموزان.