بررسی نقش میانجی خودشکوفایی تحصیلی در رابطه بین سرمایه روان شناختی و اشتیاق تحصیلی دانش آموزان

این پژوهش با هدف بررسی نقش میانجی خودشکوفایی تحصیلی در رابطه بین سرمایه روان شناختی و اشتیاق تحصیلی دانش آموزان انجام شد. پژوهش حاضر از نوع توصیفی-همبستگی و بر اساس روش مدل سازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل تمام دانش آموزان دختر و پسر دوره دوم ابتدایی (چهارم، پنجم و ششم) شهر ارومیه در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود که بر اساس جدول کرجسی و مورگان و با در نظر گرفتن سطح اطمینان ۹۵% و خطای مجاز ۵%، نمونه ای به حجم ۴۰۰ نفر به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه سرمایه روان شناختی لوتانز (۲۰۰۷)، پرسشنامه خودشکوفایی تحصیلی جوش (۲۰۱۴) و پرسشنامه اشتیاق تحصیلی فردریکس (۲۰۰۴) بود. داده ها با نرم افزارهای SPSS نسخه ۲۶ و AMOS نسخه ۲۴ تحلیل شدند. نتایج نشان داد که بین سرمایه روان شناختی با خودشکوفایی تحصیلی (β=۰.۷۱) و اشتیاق تحصیلی (β=۰.۵۸) رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. همچنین، خودشکوفایی تحصیلی با اشتیاق تحصیلی رابطه مثبت و معناداری داشت (β=۰.۶۵). مهم تر اینکه، نتایج تحلیل مسیر حاکی از نقش میانجی معنادار خودشکوفایی تحصیلی در رابطه بین سرمایه روان شناختی و اشتیاق تحصیلی بود (P<۰.۰۱). این یافته بر اهمیت غنی سازی منابع روان شناختی مثبت و ایجاد حس معنا و تحقق توانمندی ها در افزایش اشتیاق و درگیر شدن فعال دانش آموزان با فرآیند یادگیری تاکید می کند.کلمات کلیدی: سرمایه روان شناختی، خودشکوفایی تحصیلی، اشتیاق تحصیلی، دانش آموزان، دوره دوم ابتدایی.