بررسی رابطه بین سرمایه روانشناختی معلمان و کیفیت زندگی کاری آنها با نقش تعدیلگر حمایت سازمانی

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین سرمایه روانشناختی معلمان و کیفیت زندگی کاری آنان با نقش تعدیلگر حمایت سازمانی انجام شده است. این تحقیق از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی-همبستگی از نوع مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری این پژوهش را کلیه معلمان مقطع متوسطه شهر تبریز در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ تشکیل دادند که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای و بر اساس فرمول کوکران، تعداد ۳۸۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از سه پرسشنامه استاندارد سرمایه روانشناختی لوتانز و همکاران، کیفیت زندگی کاری والتون و حمایت سازمانی ادراک شده ایزنبرگر استفاده شد که روایی آن ها به صورت محتوایی و سازه و پایایی آن ها از طریق ضریب آلفای کرونباخ تایید گردید. تجزیه و تحلیل داده ها در دو سطح آمار توصیفی و استنباطی و با استفاده از نرم افزارهای آماری اس پی اس اس و اسمارت پی ال اس انجام پذیرفت. یافته های پژوهش نشان داد که بین سرمایه روانشناختی و ابعاد آن (خودکارآمدی، امیدواری، تاب آوری و خوش بینی) با کیفیت زندگی کاری معلمان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین، نتایج تحلیل رگرسیون تعدیلی نشان داد که حمایت سازمانی ادراک شده، رابطه بین سرمایه روانشناختی و کیفیت زندگی کاری را به طور مثبت و معناداری تعدیل می کند؛ به این معنا که در سطوح بالاتر حمایت سازمانی، تاثیر سرمایه روانشناختی بر کیفیت زندگی کاری قوی تر می شود. بر اساس یافته ها، ارتقای سرمایه روانشناختی معلمان از طریق دوره های آموزشی و همچنین افزایش حمایت های سازمانی از سوی مدارس و ادارات آموزش و پرورش می تواند به بهبود کیفیت زندگی کاری آنان منجر شده و در نتیجه زمینه ساز افزایش بهره وری و اثربخشی نظام آموزشی گردد.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: سرمایه روانشناختی ، کیفیت زندگی کاری ، حمایت سازمانی ، معلمان ، آموزش و پرورش.