آینده پژوهی در آموزش و پرورش؛ نگاهی به سناریوهای یادگیری در دهه آینده

این مقاله به بررسی نقش حیاتی آینده پژوهی در تحول بنیادین نظام آموزش و پرورش در دهه پیش رو می پردازد. در دنیای کنونی که با شتاب فزاینده ای از تغییرات فناوری، اجتماعی و اقتصادی مواجه است، رویکردهای سنتی تعلیم و تربیت کارایی خود را از دست داده اند. هدف این پژوهش، تحلیل مبانی نظری آینده پژوهی و کاربرد ابزارهای آن، به ویژه سناریونویسی، برای ترسیم چشم اندازهای ممکن آموزش در افق زمانی آینده است. با شناسایی پیشران های کلان و عدم قطعیت های موثر بر نظام یادگیری، این مقاله به خلق سناریوهای محتمل یادگیری در دهه آتی می پردازد و پیامدهای هر سناریو را برای معلمان، ساختار مدارس و سیاست گذاران آموزشی تبیین می کند. تحلیل نشان می دهد که آمادگی برای پذیرش پارادایم های جدید یادگیری، انعطاف پذیری سازمانی و تقویت تفکر راهبردی در نهادهای آموزشی، کلید بقا و تعالی در آینده خواهد بود.

کلیدواژه ها:

آینده پژوهی ، آموزش و پرورش ، سناریونویسی ، روندهای کلان ، تحول یادگیری ، راهبرد آموزشی.