اضطراب مفید و مضر در دانش آموزان ابتدایی

اضطراب یکی از هیجانات بنیادین تجربه شده توسط انسان است که در دوران کودکی، به ویژه در محیط مدرسه، نمودهای گسترده ای دارد. این پژوهش با هدف بررسی نقش اضطراب مفید (انگیزاننده) و اضطراب مضر (فلج کننده) در عملکرد تحصیلی و سازگاری اجتماعی دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است. در این مقاله، ضمن بررسی مبانی نظری اضطراب از منظر روان شناسی رشد و نوروساینس شناختی، به تفکیک میان اضطراب سازگارانه که می تواند محرک یادگیری باشد، و اضطراب مزمن و مفرط که منجر به اختلال در توجه، حافظه و سلامت روان می شود، پرداخته شده است. روش تحقیق حاضر مبتنی بر تحلیل کیفی و مروری نظام مند بر ادبیات پژوهشی معتبر (کتب روان شناسی رشد، مقالات علمی روان سنجی و نوروسایکولوژی) است. یافته ها نشان می دهد که سطح بهینه اضطراب، مطابق با مدل یرکس-دادسون، برای دستیابی به بهترین عملکرد ضروری است، اما فراتر رفتن از این آستانه، موجب اجتناب، افت تحصیلی و بروز علائم جسمی خواهد شد. در پایان، راهکارهای عملی مبتنی بر آموزش های مبتنی بر ذهن آگاهی و مداخلات روان شناختی مثبت برای مدیریت اضطراب مضر و ارتقاء اضطراب مفید در محیط های آموزشی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

اضطراب کودکان ، اضطراب عملکرد ، اضطراب مفید ، اضطراب مضر ، دانش آموزان ابتدایی ، روان شناسی مدرسه