بررسی نقش مطالعات اجتماعی در رفع آسیب های گروهی در دانش آموزان

آسیب های اجتماعی در محیط های آموزشی به یکی از چالش های اساسی نظام های تربیتی در سراسر جهان تبدیل شده است. مدارس، به عنوان کانون اصلی جامعه پذیری نسل جوان، همواره در معرض پدیده هایی نظیر خشونت، قلدری، افت تحصیلی، بزهکاری و روی آوری به مواد مخدر قرار دارند. این مقاله با هدف تبیین نقش راهبردی علوم اجتماعی در پیشگیری و کاهش این گونه آسیب ها در مدارس نگاشته شده است. روش تحقیق حاضر، تحلیلی توصیفی و مبتنی بر مطالعه اسناد و پژوهش های کتابخانه ای است. یافته ها حاکی از آن است که علوم اجتماعی با شاخه هایی چون جامعه شناسی، روان شناسی اجتماعی و علوم تربیتی، با ارائه چارچوب های نظری و عملی، درک عمیق تری از ریشه های اجتماعی آسیب ها ارائه می دهد. این علوم از طریق طراحی برنامه درسی موثر، آموزش مهارت های زندگی، تقویت فرآیند جامعه پذیری سالم و تسهیل همکاری بین نهاد مدرسه و خانواده، می توانند ظرفیت مدارس را برای مقابله با آسیب های اجتماعی به طور چشمگیری افزایش دهند. نتیجه کلی این است که ادغام هدفمند مبانی و روش های علوم اجتماعی در برنامه ریزی آموزشی و فعالیت های مدرسه، نه تنها یک اقدام درمانی، بلکه یک راهبرد پیشگیرانه ضروری برای ایجاد محیطی امن و پویا برای دانش آموزان محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

علوم اجتماعی ، آسیب های اجتماعی ، مدرسه ، پیشگیری ، تعلیم و تربیت