مدیریت کلاس بدون تنش توسط معلم

مدیریت کلاس بدون تنش به عنوان یک رویکرد نوین و بنیادین در نظام آموزشی معاصر، از دغدغه های محوری در حوزه روان شناسی تربیتی و مدیریت آموزشی محسوب می شود. این رویکرد، با فاصله گرفتن از مدل های سنتی مبتنی بر کنترل اقتدارگرایانه و تاکید بر ایجاد محیطی امن، حمایتی و مبتنی بر احترام متقابل، هدف نهایی خود را تسهیل یادگیری عمیق و ارتقاء سلامت روانی کلیه اعضای جامعه کلاس قرار می دهد. ضرورت اتخاذ این رویکرد از پیچیدگی های روزافزون محیط های یادگیری، افزایش فشارهای روانی بر دانش آموزان و معلمان، و نیاز مبرم به توسعه مهارت های اجتماعی-هیجانی نشات می گیرد. چارچوب نظری این پژوهش، تلفیقی از اصول روان شناسی تربیتی (به ویژه نظریه های شناختی و انسان گرایانه)، مدیریت آموزشی (با تاکید بر رهبری خدماتی و مشارکتی) و یادگیری اجتماعی-هیجانی (SEL) است. روش تحلیل مورد استفاده، روشی تحلیلی-توصیفی است که با بررسی ادبیات نظری و تجربی موجود، ابعاد مفهومی و راهبردهای عملیاتی مدیریت بدون تنش را واکاوی می کند. نتایج کلی این تحلیل نشان می دهد که به کارگیری موفقیت آمیز این رویکرد منجر به کاهش چشمگیر تعارضات درون کلاسی، افزایش معنادار سطح مشارکت فعال دانش آموزان در فرآیند یاددهی-یادگیری، بهبود کیفیت نتایج تحصیلی و ارتقاء سطح سلامت روانی و رضایت شغلی معلمان می گردد. در نهایت، مدیریت کلاس بدون تنش به عنوان یک سرمایه گذاری استراتژیک بر کیفیت آموزش و پرورش تعریف می شود که نیازمند بازنگری اساسی در برنامه های آموزشی و توانمندسازی معلمان است.

کلیدواژه ها:

مدیریت کلاس ، تنش زدایی آموزشی ، اقتدار حرفه ای معلم ، روان شناسی تربیتی ، تعامل معلم و دانش آموز ، محیط یادگیری ایمن