یادگیری مادام العمر: چرا معلم باید همیشه دانش آموز باقی بماند؟

در عصر حاضر که سرعت تولید علم و تغییرات فناوری به صورت تصاعدی رو به افزایش است، مفهوم “فارغ التحصیلی” برای معلمان معنای سنتی خود را از دست داده است. یادگیری مادام العمر (Lifelong Learning) دیگر یک انتخاب لوکس یا یک فعالیت فوق برنامه نیست، بلکه یک ضرورت بقا و شرط اصلی صلاحیت حرفه ای در آموزش و پرورش محسوب می شود. این مقاله با رویکردی تحلیلی و انتقادی، به بررسی چرایی و چگونگی استمرار یادگیری در زیست حرفه ای معلمان می پردازد. با تکیه بر یافته های جدید علوم شناختی، جامعه شناسی آموزش و فلسفه تعلیم و تربیت، استدلال می شود که معلمی که یادگیری را متوقف کند، عملا تدریس را متوقف کرده است. ابعاد مختلف این موضوع شامل انطباق با تغییرات نسل زد و آلفا، پیشگیری از فرسودگی شغلی، نقش الگویی معلم، به روزرسانی پداگوژیک و ادغام فناوری های نوین مورد واکاوی قرار می گیرد. همچنین راهکارهایی برای تبدیل مدارس به سازمان های یادگیرنده و نهادینه سازی فرهنگ پژوهش در عمل ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: یادگیری مادام العمر ، توسعه حرفه ای معلم ، پژوهش در عمل ، علوم شناختی ، شکاف نسلی ، فناوری آموزشی ، صلاحیت حرفه ای.