چالش های تدریس مفاهیم جغرافیای انسانی و طبیعی در مدارس

آموزش جغرافیا به عنوان پلی میان علوم انسانی و طبیعی، نقش بی بدیلی در شکل دهی به درک فراگیران از جهان پیرامون، روابط پیچیده انسان و محیط، و چالش های محلی و جهانی ایفا می کند. با این حال، تدریس موثر مفاهیم جغرافیای انسانی و طبیعی در نظام آموزش وپرورش ایران با موانع و چالش های متعددی روبه رو است. این مقاله با رویکردی توصیفی-تحلیلی و با هدف شناسایی و واکاوی این چالش ها نگاشته شده است. یافته ها حاکی از آن است که چالش های موجود در چند حوزه اصلی دسته بندی می شوند: چالش های شناختی و ادراکی دانش آموزان در درک مقیاس ها و پیوند مفاهیم، محدودیت های روش های تدریس سنتی مبتنی بر حافظه محوری، نارسایی های محتوای درسی از نظر روزآمدی و کاربردی بودن، کمبود مهارت های تخصصی و روش شناختی معلمان، ضعف در بهره گیری از فناوری های آموزشی نوین، نظام ارزشیابی ناکارآمد، کاهش انگیزه یادگیری در دانش آموزان، و دشواری بومی سازی مفاهیم انتزاعی. این مقاله در ادامه، پس از بررسی مبانی نظری دو شاخه جغرافیا و اهمیت تلفیق آن ها، راهکارهای نوینی از قبیل آموزش مبتنی بر پروژه، گردش های علمی مجازی و حقیقی، نقشه کشی مشارکتی، استفاده از سیستم اطلاعات جغرافیایی ساده شده و بازی های آموزشی را پیشنهاد می دهد. همچنین با ارائه نمونه های عینی کلاسی و تاکید بر نقش مدیریت مدرسه، جمع بندی و پیشنهادهایی برای سیاست گذاران آموزشی ارائه می شود تا گامی در جهت ارتقای کیفیت آموزش جغرافیا و پرورش شهروندانی آگاه و مسئول برداشته شود.

کلیدواژه ها:

جغرافیای انسانی ، جغرافیای طبیعی ، چالش های آموزشی ، روش تدریس نوین ، برنامه درسی جغرافیا ، بومی سازی آموزش ، مدارس ایران