الگوهای نوین ارزشیابی تکوینی در آموزش زبان عربی و تاثیر آن بر انگیزش و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

ارزشیابی تکوینی به عنوان رویکردی نوین و فرایندمحور، نقش مهمی در ارتقای کیفیت آموزش زبان عربی در دوره متوسطه ایفا می کند. این پژوهش با هدف تبیین مفهوم ارزشیابی تکوینی، شناسایی گونه ها و الگوهای نوین آن و تحلیل تاثیر این رویکرد بر انگیزش و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان انجام شده است. روش تحقیق از نوع تحلیلی–کیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای است که با بررسی و تحلیل مفهومی منابع علمی و آموزشی مرتبط صورت گرفته است. یافته ها نشان می دهد که فاصله گرفتن از ارزشیابی های سنتی و نمره محور و حرکت به سوی ارزشیابی های فرایندمحور، موجب افزایش مشارکت فعال دانش آموزان، تقویت اعتمادبه نفس و بهبود نگرش آنان نسبت به درس عربی می شود. به کارگیری الگوهایی همچون بازخورد توصیفی مستمر، خودارزیابی، همتایابی، ارزشیابی عملکردی و پروژه محور، یادگیری زبان عربی را معنادارتر و کاربردی تر ساخته و زمینه اصلاح تدریجی خطاهای زبانی را فراهم می آورد. نتایج این مطالعه حاکی از آن است که ارزشیابی تکوینی، در صورت اجرای هدفمند و نظام مند، می تواند به عنوان ابزاری موثر برای افزایش انگیزش تحصیلی، ارتقای پیشرفت آموزشی و تحقق یادگیری عمیق و پایدار در آموزش زبان عربی دوره متوسطه مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: ارزشیابی تکوینی ، آموزش زبان عربی ، انگیزش تحصیلی ، پیشرفت آموزشی ، دوره متوسطه.