مقایسه آموزش حضوری–مجازی در افزایش یادگیری عمیق

در عصر حاضر، پارادایم های آموزشی به سرعت در حال تغییر هستند و گذار از رویکردهای سنتی به شیوه های نوین مبتنی بر فناوری، چالش ها و فرصت های جدیدی را پیش روی نظام های آموزشی قرار داده است. هدف اصلی این پژوهش، مقایسه تطبیقی دو شیوه آموزش حضوری و آموزش مجازی با تمرکز بر مولفه «یادگیری عمیق» است. یادگیری عمیق که بر فهم معنایی، تفکر انتقادی و توانایی حل مسئله دلالت دارد، در مقابل یادگیری سطحی و طوطی وار قرار می گیرد. این مقاله با بررسی مبانی نظری و پژوهش های انجام شده، به واکاوی نقاط قوت و ضعف هر یک از این دو شیوه در بسترهای شناختی و فراشناختی می پردازد. یافته های حاصل از تحلیل منابع نشان می دهد که آموزش حضوری به دلیل تعاملات چهره به چهره و فضای اجتماعی کلاس، بستر مناسبی برای تقویت مهارت های ارتباطی و انگیزشی فراهم می کند، در حالی که آموزش مجازی با ارائه انعطاف پذیری زمانی و مکانی و دسترسی به منابع چندرسانه ای، فرصت های بی نظیری برای شخصی سازی آموزش و تامل بیشتر ایجاد می نماید. با این حال، دستیابی به یادگیری عمیق صرفا وابسته به بستر فیزیکی یا مجازی نیست، بلکه به طراحی آموزشی، راهبردهای تدریس و میزان درگیری شناختی فراگیران بستگی دارد. نتایج نشان می دهد که رویکرد ترکیبی (تلفیقی) می تواند با بهره گیری از مزایای هر دو روش، بیشترین تاثیر را بر تعمیق یادگیری داشته باشد.کلمات کلیدی: یادگیری عمیق، آموزش حضوری، آموزش مجازی، یادگیری الکترونیکی، تعامل آموزشی، طراحی آموزشی، شناخت و فراشناخت.