سبک های تربیتی والدین و تاثیر آن ها بر هویت نوجوان

شکل گیری هویت در دوران نوجوانی یکی از مهم ترین فرایندهای رشد روانی–اجتماعی است و خانواده به ویژه سبک تربیتی والدین نقش کلیدی در این فرایند ایفا می کند. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر سبک های تربیتی والدین بر هویت نوجوانان انجام شده است. سبک های والدگری شامل حمایت گر، مقتدر، سهل گیر و مستبد، هر یک با ایجاد محیط های متفاوت عاطفی و رفتاری، بر توسعه خودآگاهی، استقلال، اعتمادبه نفس و هویت اجتماعی نوجوانان اثر می گذارند. یافته های پژوهش نشان می دهد که سبک والدگری مقتدر و حمایت گر با ایجاد تعادل میان آزادی و کنترل، بیشترین تاثیر مثبت را بر تقویت هویت سالم نوجوان دارد، در حالی که سبک های سهل گیر و مستبد ممکن است زمینه بروز مشکلات هویتی و اختلالات روانی–اجتماعی را افزایش دهند. این نتایج اهمیت توجه به آموزش والدین و توسعه مهارت های تربیتی آن ها را در ارتقای سلامت روان و هویت نوجوانان برجسته می سازد.

کلیدواژه ها:

سبک های والدگری ، هویت نوجوان ، فرزندپروری ، رشد روانی–اجتماعی ، حمایت والدین ، استقلال نوجوان ، توسعه هویت