بررسی اثر تعامل روانشناسی تربیتی، انگیزش و فناوری بر کیفیت یادگیری در مدارس ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف تبیین اثرات تعاملی سه مولفه اساسی روان شناسی تربیتی، انگیزش تحصیلی و فناوری اطلاعات و ارتباطات بر کیفیت یادگیری دانش آموزان مقطع ابتدایی انجام شده است. این تحقیق از نظر هدف، کاربردی و از نظر شیوه گردآوری داده ها، توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری شامل تمامی معلمان و دانش آموزان پایه های چهارم تا ششم ابتدایی یک شهر خاص در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود. نمونه گیری به روش خوشه ای چندمرحله ای انجام شد و ۳۸۴ نفر (شامل ۱۲۰ معلم و ۲۶۴ دانش آموز) در پژوهش شرکت کردند. برای گردآوری داده ها از چهار پرسشنامه استاندارد روان شناسی تربیتی، انگیزش تحصیلی هارتر، کیفیت یادگیری و پرسشنامه محقق ساخته کاربرد فناوری استفاده شد. نتایج تحلیل رگرسیون سلسله مراتبی نشان داد که هر یک از متغیرهای پیش بین (روان شناسی تربیتی، انگیزش و فناوری) به تنهایی پیش بینی کننده مثبت و معنادار کیفیت یادگیری هستند .مهم تر آنکه، اثر تعاملی هر سه متغیر (روان شناسی تربیتی × انگیزش × فناوری) بر کیفیت یادگیری معنادار بود و نشان داد که هم افزایی این سه عامل، تاثیری فراتر از مجموع تاثیرات تکی آن ها بر یادگیری دارد. نتیجه گیری: برای دستیابی به کیفیت مطلوب یادگیری در مدارس ابتدایی، نمی توان صرفا بر یک عامل تاکید کرد. تعامل پویا میان رویکردهای روان شناختی معلم، ایجاد انگیزه در دانش آموز و به کارگیری هدفمند فناوری، بستر اصلی یادگیری عمیق و پایدار را فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

روان شناسی تربیتی ، انگیزش تحصیلی ، فناوری آموزشی ، کیفیت یادگیری ، دوره ابتدایی