بازتعریف نقش نظام آموزشی در پرورش شایستگی های انسانی، اجتماعی و شناختی یادگیرندگان در مواجهه با تحولات فناوری، تغییرات سبک زندگی و چالش های سلامت روان

این پژوهش با هدف بازتعریف نقش نظام آموزشی در پرورش شایستگی های انسانی، اجتماعی و شناختی یادگیرندگان در مواجهه با سه گانه تحولات فناوری، تغییرات سبک زندگی و چالش های سلامت روان انجام شده است. روش تحقیق، ترکیبی از نوع اکتشافی متوالی بود که در فاز کیفی با تحلیل مضمون اسناد بالادستی و مصاحبه با ۲۶ نفر از متخصصان علوم تربیتی، روانشناسی و فناوری آموزشی و در فاز کمی با اجرای پرسشنامه محقق ساخته بر روی ۳۰۰ نفر از معلمان و مدیران مدارس متوسطه شهر تهران صورت پذیرفت. مدل تحلیلی پژوهش مبتنی بر چارچوب شایستگی های سه گانه (انسانی، اجتماعی و شناختی) و رویکرد یادگیری مادام العمر طراحی گردید. یافته ها نشان می دهد که نظام آموزشی برای پاسخگویی به تحولات معاصر نیازمند بازتعریف نقش خود در پنج محور اصلی شامل بازطراحی برنامه های درسی با محوریت شایستگی های ترکیبی، ایجاد فرهنگ یادگیری تطبیقی و مسئولیت پذیر، توانمندسازی معلمان در تشخیص و مداخله به موقع نسبت به چالش های سلامت روان، ادغام هدفمند فناوری در فرآیند یاددهی-یادگیری، و تقویت پیوند مدرسه با خانواده و جامعه است. مهم ترین شایستگی های انسانی شامل خودآگاهی، همدلی و تاب آوری، شایستگی های اجتماعی شامل همکاری، ارتباط موثر و مسئولیت پذیری جمعی، و شایستگی های شناختی شامل تفکر انتقادی، حل مسئله و سواد دیجیتال انتقادی شناسایی شدند.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: شایستگی های انسانی ، شایستگی های اجتماعی ، شایستگی های شناختی ، تحولات فناوری ، سلامت روان ، یادگیری مادام العمر ، بازتعریف نقش نظام آموزشی